شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٢٨ - وحى و شريعت ناطق

ادامه مى يابد با ارسال اين پيامبر است كه دين در وجود او به كمال نهائى مجسم مى شود و با انزال كتاب اوست كه حقايق عالم به بهترين لسان مدون مى گردد , پيامبر و قرآن دو چهره مجسم و مدون از هدايت الهى اند و ارسال و انزال هر دو فعل خداوند هستند كه اولى از آن دو نسبت به پيامبر و دومى آنها نسبت به قرآن استعمال مى شود[ واتبعوا النور الذى انزل معه

پس پيامبر همان قرآن ناطق است چه اين كه قرآن , خلق پيامبر بوده و همانند پيامبر در آن هيچ نقطه اى از خطا و ابهام وجود ندارد البته در قرآن آيات متشابهى هست كه ممكن است معناى آن براى همگان صريح و آشكار نباشد ليكن هيچ مطلبى در قرآن نيست كه در حد ذات خود متشابه و مشكوك و يا آن كه باطل و مردود باشد

آيات متشابه قرآن نيز خدشه اى بر استحكام دلالت قرآن وارد نمى آورد زيرا اين آيات به نوبه خود در پرتو آيات محكم آن روشن و آشكار مى گردند

از جمله محكماتى كه در قرآن براى تبيين متشابهات , نام آن ذكر شده است وجود مقدس پيامبر ( ص ) است كه مى فرمايد[ ما اتيكم الرسول فخذوه و ما نهيكم عنه فانتهوا

اخذ به سنت رسول الله مايه تفسير بسيارى از قوانين و مقررات و تبيين بسيارى از جزئياتى است كه در قرآن به اجمال از آنها سخن رفته است , ليكن شكى نيست كه پيامبر اسلام انسانى است كه همانند ديگر انسانها نشئه طبيعت را وداع مى كند , [ انك ميت و انهم ميتون ]