شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٠٣ - اختلاف شرايع و نسخ مذاهب
دست آدميان , و سوى ديگر آن در نزد خداوند است و انسان هر چند در اين مسير فراتر مى رود به ادراكى والاتر از آن نائل مى گردد , بدون آنكه ادراك برين نافى ادراك پائين باشد و يا آن كه ادراك پائين حجاب ديدار مراتب برتر گردد آنچه كه در آغاز است سرپل و واسطه براى ادراك نهايى است
اين همان ريسمان الهى است كه خداوند به تمسك به آن فرمان داده و مى فرمايد : [ واعتصموا بحبل الله جميعا و لا تفرقوا
| ] آل عمران | ١٠٣ يعنى همه به ريسمان الهى چنگ زده و از تفرقه و جدايى پرهيز |
مراتب اين ريسمان از الفاظ و حروف رائج در ميان آدميان آغاز مى شود و تا به مقام[ دنى فتدلى فكان قاب قوسين او ادنى
| ] نجم | ٧ ادامه مى يابد |
از اينرو هرگاه كاملترين انسانها كه خاتم انبياء است با ظهور خود فتح اين مقام را نويد دهد , دگرگونى و تفسير و تبديل و يا نسخ شرايع كه ره آورد مقامات اين مسير است به پايان مى رسد , و با ابلاغ شريعت اين پيامبر است كه خطاب نهائى نازل مى شود[ : اليوم اكملت لكم دينكم و اتممت عليكم نعمتى و رضيت لكم الاسلام دينا
| ] مائده | ٣ يعنى امروز دين را براى شما كامل كرده و نعمت را بر شما تمام |
پس همراه با شريعت خاتم پيامبران دگرگونى در شريعت نيز غير ممكن مى شود از اين پس آنچه كه تغيير در آن متصور است تنها موضوعات است , كه احكام آنها نيز در پرتو اجتهاد مستمر مجتهدان استنباط مى گردد