شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٠١ - اختلاف شرايع و نسخ مذاهب

سرشت الهى خويش , مسير , هدف و حركت خود را بر آن استوار ميدارد , و اما دستورات جزيى و فروعات عملى متناسب با ابعاد طبيعى و مادى آدمى و خصوصيات فردى و قومى افراد به مقتضاى زمانها و مكانهاى گوناگون تغيير مى يابند اين فروع جزيى كه دليل پيدايش مذاهب گوناگون هستند نه تنها موجب كثرت در اصل دين نمى باشند بلكه نتيجه همان فطرت ثابت و واحد هستند

تفاوت شرايع , نظير تفاوت دستورات پزشك در معالجه مرض واحد در فواصل مختلف زمانى است وقتى پزشك حاذق مصيب در مرحله اول درمان دوايى خاص و در مرحله دوم معالجه دارويى ديگر را براى بيمار تجويز مى نمايد اين تفاوت دارو هرگز به معناى تغيير اصول طبابت و يا تبديل نظر پزشك نيست , زيرا پزشك از همان آغاز سلسله داروهاى منظمى را كه بيمار نياز به آن دارد مى شناسد هر چند ممكن است بيمار در اثر جهالت پس از دريافت نسخه جديد تغيير بيمارى و يا ضعف علمى پزشك را توهم نمايد

تفاوت ديگرى كه در نسخه هاى يك طبيب مى تواند وجود داشته باشد , تفاوت از ناحيه دقيق بودن و يا ادق بودن نسخه هاست كه به حسب مراتب و مقامات مختلف فرق مى كند

قرآن كريم بر همين اساس است كه خداوند را شافى و مقررات الهى را شفا و انسانهاى منافق و ضعيف الايمان را به عنوان كسانى كه در قلبهاى آنها مرض رخنه كرده است معرفى مى نمايد و مى فرمايد[ : و ننزل من القرآن ما هو شفاء

در آيات قرآن كريم تا آنجا كه محور گفتار , اصول دين يا خطوط