١- الهى‌نامه كه در ذيل ضمن حديقة الحقيقة مذكور است ٢- بهروز و بهرام كه مثنوى مختصر فارسى است ٣- حديقة الحقيقة و شريعة الطريقة كه معروف به فخرى‌نامه و يكى از مثنويّات ستّه او ميباشد. تمامى اشعار آن توحيدى و عرفانى و اخلاقى و معادل ده هزار بيت بوده و سه نسخه خطّى آن بشماره‌هاى ١٣٦ و ٣٤٥ و ٣٤٧ در كتابخانه مدرسه سپهسالار جديد موجود و مراتب فضل و كمال عرفانى سنائى را برهانى قاطع و چون آفتاب عالمتاب بر عالميان آشكار است و هركس باندازه استعداد خود از آن بهره‌ور ميگردد.

ظاهر بلكه صريح كلام ذريعة آنستكه كتاب حديقة الحقيقة و شريعة الطريقة يك كتاب بوده و معروف بفخرى‌نامه ميباشد، نيز در ذريعة گويد: بعد از اتمام نظم حديقه، بعضى از مردم بمدايحى كه در آن كتاب درباره اهل بيت طهارت گفته مطلع شده و درصدد آزار وى برآمدند، سنائى برخى از اشعار آنرا كه مختلف عقائد عامّه نبوده انتخاب كرد، با مكتوب منظومى ببغداد نزد برهان الدين ابو الحسن على بن ناصر غزنوى فرستاد و حكم دينى آنرا استفتا نمود، مكتوب ديگرى نيز داير بر شكايت از علماى قزوين نزد بهرام شاه فرستاده و در مرتبه دوم هزار و يك بيت از آن انتخاب نمود و اين انتخابات سبب اختلاف نسخ حديقه گرديد. همين منتخب دويمى كه به الهى‌نامه معروف ميباشد بسال ١٣١٦ ه شمسى (غشيو) در تهران چاپ و تمامى حديقه نيز بسال ١٢٧٥ ه قمرى (غرعه) در بمبئى چاپ شده است انتهى كلام الذريعة ملخصا. در قاموس الاعلام نيز گويد كه علماى اهل سنّت آن زمان، مندرجات كتاب حديقه حكيم سنائى را موافق عقائد خودشان نديدند، او نيز ناچار آن كتاب را ببغداد فرستاد و از اكابر آنجا نسبت بحقانيّت و صحت عقائد خود فتوى صادر نمود ٤- ديوان قصائد و غزليات و قطعات و رباعيات كه بسال ١٢٧٤ ه (غرعد) در تهران چاپ و يك نسخه خطى آن نيز بشماره ٣٤٦ در كتابخانه مدرسه سپهسالار جديد تهران موجود است ٥- رموز الانبياء و كنوز الاولياء كه منظومه است ٦- زاد السالكين كه بنوشته بعضى همان طريق التحقيق مذكور در ذيل است ٧- سير العباد الى المعاد كه يكى از مثنويات سته او بوده و بسال ١٣١٦ ه شمسى (غشيو) در تهران چاپ و بنوشته بعضى آن را كنز الرموز نيز گويند و لكن تعدد هم ممكن است ٨- شريعة الطريقة كه همان حديقه مذكور در فوق است ٩- طريق التحقيق كه يكى از مثنويات سته او و بنوشته بعضى موسوم به زاد السالكين ميباشد، بسال ١٣٠٩ ه شمسى (غشط) در تهران و