ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٨ - سكينه بنت الحسين
سكيت
بكسر اوّل و تشديد ثانى، لقب يعقوب بن اسحق ميباشد و شرح حالش در كتب رجاليّه است.
سكين
بر وزن كميل، لقب محمد بن على بن فضل و جمعى ديگر ميباشد و شرح حالشان موكول بكتب رجاليّه است.
سكينه بنت الحسين
- بن على بن ابيطالب عليهم السلام، اسم سامى آن مخدّره معظّمه، در كلمات ارباب تراجم، مابين آمنه و امينه و امامه و اميّه مردّد است، لكن موافق نقل معتمد، عبد اللّه بن حسن بن على بن ابيطالب عليهم السلام نام آن بانوى معظّمه را از محمد بن سائب نسّابه كلبى آتى الترجمة استفسار نمود محمد گفت اميمه ميباشد پس عبد اللّه نيز تصديقش نمود و سكينه لقب آن مخدّره است كه از طرف مادرش رباب بدان، ملقّب بوده است. آن خاتون معظّمه، از پردگيان خانواده رسالت و نسوان بزرگ اسلام بشمار ميرود، از اخلاق فاضله، آداب مرضيه، صفات حميده، وفور عقل و دانش، جود و كرم و بخشش در مقامى بس بلند، در فنون فصاحت و بلاغت و سخنسنجى از اساتيد وقت و سيده زنان عصر خود و اجمل و اكمل ايشان بود. آستان قوى البنيانش مرجع ادبا و فضلا و شعرا و ارباب كمال بوده، مشاهير اهل سخن نتايج طبع خود را بنظر حقائق اثر آن خاتون عالىمقام ميرساندند و هركسى باندازه كمال خود بصله و انعام شاهانه نايل ميگرديد، در مقام معارضه و منافسه نيز بانتقاد و داورى آن معدن فصاحت متقاعد ميگشتند. نوادر و حكايات طريفه آن مخدّره بسيار است و حضرت حسين بن على عليهما السلام نسبت بآن خاتون معظّمه و والده ماجدهاش رباب محبّت زايد الوصف داشته و در حق ايشان فرمايد:
لعمرك اننى لاحب دارا |
تكون بها سكينة او رباب |
|
احبهما و ابذل جل مالى |
و ليس لعاتب عندى عتاب |
|