اساتيد شهيد: ١- در نه سالگى، بعد از ختم قرآن مجيد، مقدارى وافى از فقه و علوم عربيّه را نزد والد معظّم خود شيخ نور الدين على بن احمد معروف بابن الحجّة يا ابن الحاجة كه از اكابر افاضل عصر خود بوده خواند و هم باندازه محفوظات علميّه مقرّرى معينى از وى داشته است ٢- در سال نهصد و بيست و پنجم هجرت در سنّ چهارده سالگى بميس رفت، تا هشت سال ديگر در خدمت شوهر خاله خود على بن عبد العالى ميسى، مشغول تحصيل مراتب بود، شرايع و ارشاد و اكثر مواضع قواعد علّامه را از او خوانده است ٣- بكرك نوح رفت، از سيد حسن بن سيد جعفر موسوى كركى عاملى، صاحب محجّة البيضاء، تهذيب و كافيه نحو و اصول فقه و قواعد ميثم بحرانى را كه در كلام است فراگرفت، كتاب عمدة الجلية را نيز كه تأليف خود سيد حسن و در اصول فقه است از مؤلفش خواند، در سال نهصد و سى و چهارم هجرت باز بوطن خود كه قريه جبع بوده برگشت و و تا سه سال ديگر مشغول مطالعه و مذاكره بود ٤- بدمشق رفت، دو كتاب طبّ موجز نفيسى و غاية القصد فى معرفة الفصد را از مؤلف آنها فيلاسوف اعظم شمس الدين محمد بن مكّى خواند و حكمة الاشراق سهروردى و فصول فرغانى را نيز كه در هيئت است از آن فيلاسوف فراگرفت ٥- هم در آنجا شاطبيه تجويد و تمام قرآنرا با قرائت نافع و عاصم و ابن كثير و ابو عمرو، از شيخ احمد بن حاير خوانده و بوطن مذكور خود برگشت.

٦- در اوّل سال نهصد و چهل و دويم نيز براى تحصيل هرعلمى كه ممكن باشد رحلت نمود، در اين سفر با جمعى از افاضل عامّه و خاصّه ملاقات كرد، مقدارى از صحيح بخارى و صحيح مسلم را در مدرسه سليميّه قريه صالحيّه از شيخ شمس الدين بن طولون دمشقى حنفى خواند و در روايت كردن آنها و ديگر مرويّات ابن طولون از وى اجازه داشته است ٧- از آنجا نيز رحلت كرد (كرامات بسيارى در اثناى راه از وى منقول ميباشد) تا در پانزدهم ربيع الثانى نهصد و چهل و دويم بمصر رسيد، منهاج نووى را در فقه، مختصر الاصول حاجبى را با حواشى سعديّه و شريفيّه و كتابهاى بسيارى نيز در فنون عربيّه و علوم عقليّه و غيرها از شيخ شهاب الدين محمد رملى شافعى خواند و هم در روايت همه‌