جنازه را براى نماز در صحن مقدّس آوردند، تمامى فقها و مشايخ حاضر بودند و وقت نماز رسيد، من ديگر دلتنگ بودم از اينكه حرفى خلاف واقع از بحر العلوم سراغ نداشتيم، در عين حال، ميرزا مهدى با لباس سفر از درب شرقى صحن مقدس وارد شد، تمامى مشايخ در نماز مقدّمش كرده و بدو اقتدا نمودند و از ظهور صدق اخبار بحر العلوم يك دنيا فرح بمن رخ داد. (ص ١٦٥ هب و ٣٩٦ مس)

شهشهانى سيد محمد بن عبد الصمد

- اصفهانى، از اكابر علماى اماميّه اواخر قرن سيزدهم هجرت ميباشد كه از محله شهشهان نام اصفهان و بهمين جهت معروف بشهشهانى بود. عالمى است شعشعانى، فاضل ربّانى، از معاصرين صاحب جواهر و شيخ مرتضى انصارى، از تلامذه صاحب رياض و سيد مجاهد و حاجى كلباسى، از اساتيد حاج ميرزا محمد حسن شيرازى آتى الترجمة و سيد محمد باقر خوانسارى صاحب روضات الجنّات و نظائر ايشان و در عصر خود رياست علميّه اصفهان بدو منتهى گرديده و از تأليفات و آثار قلمى او است:

١- الارجوزة الفقهية ٢- انوار الرياض كه حاشيه رياض المسائل استاد خودش است ٣- جامع السعادة كه رساله عملى و مشتمل بر فوائد بسيارى است ٤- جنة المأوى كه منظومه‌ايست در فقه ٥- حاشيه رياض كه همان انوار الرياض مذكور است ٦- حاشيه قوانين كه نامش رضوان الاملين است ٧- العروة الوثقى در فقه ٨- الغاية القصوى در اصول. وفات شهشهانى، بسال هزار و دويست و هشتاد و هفتم يا نهم هجرت در اصفهان واقع شد و در تخت فولاد آنجا مدفون گرديد. (ص ١٦٥ هب و بعضى از مواضع ذريعة)

شهوات موسى بن بشار

- مكنّى بابو محمد، از مشاهير شعراى عهد بنى اميّه ميباشد، براى سليمان بن عبد الملك اموى (٩٦- ٩٩ ه ق) اشعار بسيارى گفته است. از آنرو كه قند و شكر بسيار بشهر ميآورد بهمين لقب شهوات شهرت يافته كه كنايه از قند و شكر است، يا خود، اين لقب براى آنست هرچيز عجيبى از خوردنى پوشيدنى كه ميديده خود را بگريه ميآورد و در سبب آن ميگفت: اشتهى هذا (يعنى آنچيز را دلم ميخواهد) اينك ملقّب بشهوات گرديد. سال وفاتش بدست نيامد.

(ص ١٩٩ ج ١٩ جم)