ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٠ - سروش ميرزا محمد على بن قنبر على
بمناسبت عدم اطّلاع برموز و نكات فارسى، در آن شرحها دوچار خطاياى بسيارى گرديده است. در طبّ نيز تأليفى داشته و سه ديوان تركى هم دارد و در سال نهصد و شصت و نهم هجرت درگذشت. (ص ٣٤ ج ٤ فع و ٢٥٥٨ ج ٤ س)
سروش ميرزا محمد على بن قنبر على
- اصفهانى سدهى، از فحول شعراى عهد ناصر الدّين شاه قاجار و در اصل، از بلوك سده اصفهان بود.
در خود آن شهر تحصيل كمالات نمود، عاقبت بمدلول اينكه- بكان خويش درون، بىبها بود گوهر- در اكثر بلاد ايران مسافرتها كرد، تا به تبريز رسيده و بدربار ناصر الدّين شاهى كه در آن اوان وليعهد دولت ايران بوده راه يافت، در مراحل مدحت و خدمت مىشتافته تا بعد از جلوس شاه معظم در سلك خدّام آستان منسلك شد، در اثر عنايات و توجّهات ملوكانه بقوّت طبع شعرش افزوده گرديد، بلقب شمس الشعراء مفتخر و به ثروت بسيارى نايل آمد، بسيارى از غزوات حضرت امير المؤمنين ع را بنظم درآورده و مدايحى درباره آن حضرت گفته كه از آن جمله است:
پراكننده كفّار، حيدر كرّار |
به خيبر اندر، شمشير او فكنده شغب |
|
نديده هيچ مبارز قفاى او بگريز |
نه در قفاى گريزنده تاخته مركب |
|
بسا كسا كه بدين شبهت اندر افتادند |
كه او است ربّ جهان يا كه آفريده رب |
|
مگوى رب و بگوى آنچه اندرو خواهى |
ستودهتر نبود در جهان از اين مذهب |
|