١- اعلام الورى در فقه از اول طهارت تا تيمم ٢- حاشيه معالم الاصول ٣- كتاب رجال ٤- مصابيح الفقه از اوّل طهارت تا آخر ديات. اما قصير گفتن او بجهت امتياز از معاصر هم‌نام او، سيد محمد بن حبيب اللّه رضوى مشهدى (متوفى ١٢٦٦ ه ق- غرسو) ميباشد كه بفقيه شهرت داشته است. (ص ١٥٦ هب و ٣٠٦ ج ٢ نى و ١٥ ج ١ عه و ٢٤٢ ج ٢ ذريعة)

سيد كبير الدين حسن‌

- از عرفاى قرن نهم بخارا ميباشد كه بنوشته بعضى، يكصد و هشتاد سال عمر كرد، هركس از اهل ديگر مذاهب كه پيش وى ميآمد بقبول و تصديق حقّانيّت دين مقدّس اسلام رطب اللّسان ميشد، از مذهب سابق خود تائب و منصرف ميگشت بحدّى كه در توبه و قبول آن دين مقدّس بى‌اختيار ميگرديد، بهمين جهت مردمان بسيارى از بركت وجود وى هدايت يافتند و بعد از وفات او بعضى از اولادش نيز موفق بهمين مرام بوده‌اند. بعضى كرامات ديگر نيز بكبير الدين منسوب است وفاتش بسال هشتصد و نود و شش واقع، جمله تاج عرفان كامل- ٨٩٦ مادّه تاريخ او، قبرش در ديهى اوچ نام از توابع بخارا در كنار نهر سيحون است. (صد و ص ٧٣ ج ٢ خه)

سيد گازر جرجانى حسين بن حسن‌

- يا غياث الدين جمشيد و رجوع بدانها نمايند.

سيد مجاهد سيد محمد بن سيد على‌

- بعنوان صاحب مناهل خواهد آمد.

سيد مرتضى بغدادى، على بن حسين‌

- بعنوان علم الهدى خواهد آمد.

سيد مرتضى رازى، ابن الداعى‌

- حسينى، مكنّى بابو تراب، ملقّب بصفى الدين، از اكابر علماى اماميّه قرن پنجم هجرت ميباشد. او و برادرش سيد مجتبى ابن الداعى از مشايخ روايت شيخ منتجب الدين (متولد سال ٥٠٤ ه و متوفّى بسال ٥٨٥ ه قمرى) بوده و ايشان نيز از شيخ طوسى (متوفى بسال ٤٦٠ ه) روايت نموده و از سيد مرتضى علم الهدى (متوفى بسال ٤٣٦ ه ق) و سيد رضى (متوفى بسال ٤٠٦ ه ق) نيز بواسطه مفيد عبد الرحمن بن احمد بن حسين نيشابورى روايت مى‌كنند. بنابراين ظاهر آن است كه اوائل قرن ششم را نيز درك كرده بلكه در حدود سال پانصد و سى‌ام هجرت در قيد حيات بوده‌اند. بنوشته قصص العلماء و بعضى ديگر، با حجّة الاسلام غزالى (متوفى‌