٨. «و أيّ فرق بين الشيخ و من تبعه فى المسألة و بين الشهيد الثانى و من تأخر عنه، حيث تعتبر أقوال اولئك ولا تعتبر أقوال هؤلاء، مع أنّه لاريب عند كل ناظر و سامع ممن عرف الرجال بالحق، لاالحق بالرجال، أنّ هؤلاء أدقّ فهماً و اذكى ذهناً و أشد تيقظا و أكثر تتبّعاً و اقرب إلى الصواب.»ج٩/٣٧٦

ضعفهاى عبارتى در نامهاى راويان و متون روايات

با توجه به اينكه كتابها و نوشته‌هاى آن روزگاران، دستنويس بوده و در پى فرسودگى و جا به جايى و گذشت زمان و شرايط آب و هوايى، دچار تغييراتى در واژه‌ها و حروف مى‌شد، نمى‌توان برخى نارساييها و لغزشها را به حساب مؤلفان گذاشت. اختلاف نسخه‌ها و اندازه آگاهى نسخه‌نويسان نيز در اين باره بى‌تأثير نبود و چه بسا اين تخلّفها در نسخه برداريها و پس از تأليف رخ داده است.با اين همه، اشاره به برخى از اين دست موارد، خالى از لطف نيست.

عدم دقت در نقل:

ج١/٣١١ ذيل (١) در روايت «كان» آمده و در حدائق، «بلغ». و ٢٨٧ ذيل (٦) در روايت كافى و وسائل «أمّ خالد» آمد، و در حدائق، «أمّ معبد». ج٣/٢١٣ ذيل(٧) و ٢١٧ ذيل(١). ج٥/٢٤٨ ذيل(٣) و ٢٠٧ ذيل(٢) و ج٥/٣٧٠ ذيل(١).

عدم ضبط:ج١/٣٦٢ ذيل (١) روايتى از عمار را به ابى بصير نسبت مى‌دهد. و ٣٦٤ ذيل(١٥) روايتى را به عمار نسبت مى‌دهد كه در كتب حديث‌يافت نشده است. و ٢٨١ ذيل(٤). ج٥/٢٠٧ ذيل(٢) «لم‌نعثر على هذه الرواية بهذا السند و المتن فى كتب الحديث.»

ضعف تتبع:ج١/٢٨٣ ذيل(٢).