٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٩٢

وارد بحث و بررسى آن مسأله مى‌شود. ب. همه روايات مربوط به مسأله را بى‌هيچ استثنايى مى‌آورد و بسيار مى‌شود كه روايات نقل شده حتى در وسائل الشيعه هم يافت نمى‌شود و از ديگر كتابهاى روايت گرفته شده است.

٢. حدائق از نظر متن روايات، كتابى جامع و بى‌نياز كننده از ديگر كتابهاى حديثى است، بلكه خود، كتاب حديثى معتبر و جامع است، او خود در اين باره مى‌گويد:

«لأنّ كتابنا هذا، كما قدّمنا ذكره، كتاب أخبار و أحكام»ج٧/٣٢٩

زيرا كتاب ما، همان گونه كه پيش‌تر يادآور شده‌ايم، كتاب روايات و احكام است.

در جايى ديگر مى‌نويسد:

«و كيف كان، فالواجب ذكر أخبار المسألة كملاً مما وصل إلينا نقله ثم تذييلها بما تضمّنته من الأحكام المتعلّقة بذلك».ج٥/٧٧

به هر روى، لازم است همه روايات مسأله را كه به دستمان رسيده بياوريم و سپس احكامى را كه در آنها مى‌توان يافت بررسى نماييم.

٣. آوردن روايات هر مسأله در جلدهاى نخستين اين كتاب بيشتر مورد توجه قرار گرفته و در جلدهاى پايانى كمتر.

٤. حدائق دوره كامل فقه نيست، بلكه تا نيمه كتاب الظهار را خود نويسنده نگاشته و برادرزاده‌اش، شيخ حسين بن محمد، به تكميل آن پرداخت. اين نوشته‌ها با كتاب اصلى از جهت دقت، شيوه استدلال و روش بازگرداندن فروع به اصول، تفاوت بسيار دارد.

٥. در اين كتاب توجه ويژه‌اى به نقل و بررسى ديدگاههاى فقيهان، چه پيشينيان و چه متأخران، شده است.

٦. نويسنده، توجه بسيار ويژه‌اى به مدارك الاحكام،نوشته سيدمحمد عاملى، در گذشته به سال ١٠٠٩ هـ.ق. كه نواده شهيد ثانى و شاگرد مورد اعتماد محقق اردبيلى است، دارد.

براى نمونه:

«و إلى هذا القول مال جملة من متأخّري المتأخرين، أوّلهم، على الظاهر، السيد السند، قدس سره، في المدارك و تبعه فيه جملة ممّن تأخّر