١١. معلّى بن خنيس مى‌گويد: از امام صادق(ع) در باره اين موضوع سؤال كردم كه «چنانچه حديثى از ائمه نخست شما به ما برسد و حديث ديگرى از ائمه متأخر، به كداميك از اين دو حديث تمسك كنيم؟»، حضرت فرمود:

«خذوا به حتّى يبلغكم عن الحيّ، فخذوا بقوله، أما واللّه‌ لاندخلكم إلاّفيما يسعكم»؛ (١٧)

به آن عمل كنيد، تا وقتى كه حديثى از امام زنده به شما برسد ؛ در اين صورت بايد به آن عمل كنيد. بدانيد كه به خدا قسم ما به اندازه توانتان به شما حكم مى‌كنيم.

حكمى كه در روايت دوم مخالف حكم روايت اوّل آمده است، نتيجه تغيير موضوع يا دگرگونى ملاك حكم و يا عناوين ديگرى است كه در تغيير حكم مؤثرند.

١٢. محمد بن مسلم از امام باقر(ع) روايت كرده كه حضرت فرمود:

«إنّ النبيّ(ص) نهى أن تحبس لحوم الاضاحي فوق ثلاثة أيّام من أجل الحاجة فأمّا اليوم فلا بأس به»؛ (١٨)

پيامبر(ص) نهى كرده است كه گوشت قربانى ـ به سبب نيازى كه به آن است ـ بيش از سه روز نگهدارى شود اما امروزه نگهدارى آن بيش از سه روز مانعى ندارد.

١٣. محمد بن مسلم روايت كرده كه از امام صادق(ع) در مورد خارج كردن گوشت‌هاى قربانى از منى پرسيدم. حضرت در پاسخ فرمود:

«كنا نقول لايخرج منها بشيءٍ لحاجة الناس إليه و أمّا اليوم فقد كثر الناس فلا بأس بإخراجه»؛ (١٩)

پيش از اين مى‌گفتيم كه نبايد چيزى از قربانى ـ به سبب اين كه مردم به آن نياز دارند ـ از منى خارج شود؛ اما امروزه كه مردم زياد شده‌اند، خارج كردن آن از منى مانعى ندارد.

(١٧) كافى، ج١، باب «اختلاف الحديث»، حديث ٩.
(١٨) وسايل الشيعه، ج١٠، باب٤١ از ابواب ذبح، حديث ٣.
(١٩) وسايل الشيعه، ج١٠، باب ٤٢ از ابواب ذبح، حديث ٥.