فاصله زاويه‌هاى ماه از خورشيد در لحظه غروب خورشيد، اختلاف طولهاى دايرة البروجى ماه در خورشيد لحظه غروب خورشيد، سن ماه در لحظه غروب خورشيد(اختلاف زمان لحظه‌هاى غروب خورشيد و مقارنه)، درصد سطح روشن ماه در لحظه غروب خورشيد.

٤. مشخصه‌هاى موقعيتى، شامل: عرض دايرة البروجى ماه در لحظه غروب خورشيد، موقعيت ماه در مدار خود به دور زمين نسبت به لحظه‌هاى حضيض و اوج در لحظه غروب خورشيد، موقعيت زمين در مدار خود به دور خورشيد در لحظه غروب خورشيد.

نقش و ميزان تأثير اين مشخّصه‌ها در رؤيت پذيرى هلال ماه و ميزان وابستگى هريك از آنها به ساير مشخّصه‌ها متفاوت است و براى صدور حكم مطمئن و قطعى در باره رؤيت هلال وضع همه مشخّصه‌هاى ياد شده به طور دقيق ملحوظ واقع مى‌شود.

مى‌افزايم كه لحظه پس از مقارنه، همان لحظه تولّد ماه نو است، و هر چه لحظه غروب خورشيد يا لحظه اوّلين رؤيت هلال ماه، ديرتر از آن صورت بگيرد، آن هلال را در اصطلاح مسن‌تر مى‌نامند و هر چه اين مدت كمتر باشد، آن هلال را جوان تر به شمار مى‌آورند. برخى از اهل فن، هلال ماههاى با سنّ كمتر از ٢٠، بين ٢٠ تا ٢٤ و بيشتر از ٢٤ ساعت را به ترتيب: جوان، ميان سن و مسنّ دسته بندى مى‌كنند.

با توجه به تجربيات و گزارش دستاورد تلاش ١٢٧ ساله عدّه‌اى از اهل فن و شيفتگان شكار هلال، اين نتايج به دست آمده است:

الف) رؤيت ناپذيرى هلال با چشم مسلّح در مورد هلال ماه‌هايى كه سنّ آن در لحظه غروب خورشيد از ١١ ساعت و ٥٦ دقيقه كمتر است.

ب) رؤيت ناپذيرى هلال با چشم غير مسلّح در مورد هلال ماههايى كه سنّ آن در لحظه غروب خورشيد از ١٤ ساعت و ٩ دقيقه كمتر است... . (١٢)

(١٢) گزارش جامع طرح سراسرى رؤيت هلال ماههاى قمرى، ص١٣ـ ١٥، ٣٠ ـ ٣١؛ نيز ر.ك: تحقيقات اسلامى، شماره پيشگفته، ص ١٠٧ ـ ١٠٩.