قصاص هست ـ و در عوض آن قصاص شود، سپس يكى از آن دو، بخواهد عضو مقطوع خود را پيوند بزند و به حال اول برگرداند، ديگرى كه عضو او همچنان ناقص است حق خواهد داشت او را منع كند و آن را دوباره جدا سازد. آرى اگر عضوى غير از عين همان عضو قطع شده را به بدن خود پيوند بزند، ديگرى حق نخواهد داشت او را منع كند؛ چنانكه مثلا كسى چشم ديگرى را درآورد و او چشم زنده يا مرده اى را به جاى آن بكارد، يا نرمى گوش كسى قطع شود و او تكه اى از گوشت بدن خود يا بدن ديگرى را با عمل جراحى پلاستيك به جاى آن بگذارد.

٢ ـ اگر كسى عضوى از اعضايى را كه قصاص دارند، از بدن ديگرى قطع كند و قبل از آنكه قصاص شود، مجنى عليه عضو قطع شده را پيوند زده و به جاى خود برگرداند؛ حق قصاص ساقط مى شود و اثبات ديه نيز براى آن مشكل است بلكه پرداخت غرامت بايد به حكومت تعيين شود. اين در صورتى است كه عين همان عضو قطع‌شده را پيوند زده باشد،اما اگر عضوى را از خارج بدن خود به دست آورده و به بدن خود پيوند بزند، حق قصاص يا ديه ـ چنانكه پيش تر اشاره كرديم ـبراى او محفوظ است.

٣ ـ درموارد قصاص اعضاء واجب است صبر شود تاوضع معالجه و بهبود عضو قطع‌شده، روشن گردد؛ اگر خوب شد، قصاص منتفى مى شود و اگر خوب نشد،قصاص مستقر خواهد شد. اين حكم نيز در صورتى است كه علاج با عضوى از بدنى ديگر انجام نگرفته باشد بلكه عين همان عضو قطع شده، پيوند زده شود، و گرنه از همان‌اول، قصاص مستقر است.

والحمدالله رب العالمين و الصلوة و السلام على سيدنا محمد و آله الطاهرين.