کاوش ها و چالش ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠٥ - پرسش و پاسخ

مى‌فرمايد: تَكادُ السَّمواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَ تَنْشَقُّ الاَْرْضُ وَ تَخِرُّ الجِبالُ هَدّاً أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمنِ وَلَداً[١]؛ يعنى نزديك است آسمان ها از هم بشكافد، عالم متلاشى شود. چرا؟ چون مسيحيان براى خدا فرزند قايل شده اند. آنها كه براى خدا پسر قايل شده اند پس چرا مى‌گويد، بد است؟ آن جا مسأله جدلى بود و اين جا برهانى است. جدلى يعنى سخن گفتن با كسى بر اساس مبانى خودش.

امام(رحمه الله) نيز وقتى با دنيا سخن مى‌گويد و مى‌خواهد از مشروعيت و حقانيت جمهورى اسلامى دفاع كند، مى‌گويد: مگر شما نمى‌گوييد، مردم كه رأى بدهند حكومت اعتبار دارد؟ اين حكومت بر همان مبنايى كه شما قبول داريد، حق است؛ چون مردم به آن رأى داده اند. اين بحث، يك بحث جدلى است؛ يعنى اثبات مطلبى بر اساس مبانى مورد قبول خصم، گرچه آن مبنا مورد قبول طرف مقابل نباشد. خدا در قرآن فرمود: اگر دختر بد است، پس چرا براى خدا قايل مى‌شويد؟ معناى اين سخن اين نبود كه اگر پسر قايل مى‌شدند كارشان درست و كلامشان صحيح بود؛ زيرا اين بحث يك بحثِ جدلى است. امام(رحمه الله)نيز وقتى براى من و شما سخن مى‌گويد، اين طور تعبير مى‌كند كه: من با ولايتى كه از طرف خدا دارم، نخستوزير تعيين مى‌كنم. حكم هايى كه امام براى رؤساى جمهور صادر كردند، در تمام آنها يا تصريح كرده اند يا اشاره كرده اند به اين كه من رييس جمهور را «نصب» مى‌كنم. اگر ملاك اعتبار رياست جمهورى، رأى مردم بود او چه حقى داشت نصب كند؟ قانون اساسى هم گفته ولىّ فقيه، رأى مردم را تنفيذ مى‌كند و نمى‌گويد «نصب مى‌كند». با اين حال امام(رحمه الله) در تمام احكامش، براى هر رييس جمهورى كه صادر كرده، نوشته است: من شما رانصب مى‌كنم، منصوب مى‌شويد. يعنى چه؟ يعنى آنچه به شما مشروعيت مى‌بخشد به واسطه نصب من است كه غيرمستقيم از طرف خداوند است؛ زيرا