کاوش ها و چالش ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٤ - پرسش و پاسخ
تأسيس يك نشريه يا به يك ناشر مىدهند، بعد هم كتاب هاى او را ـ آن هم با قيمتى كه به دلخواه خودش پشت جلد مىزند ـ از او پيش خريد مىكنند؟! از يك طرف به او وام داده اند، از طرف ديگر هم به آن قيمتى كه خودش تعيين مىكند، محصولش را مىخرند و سپس به عنوان خدمت به فرهنگ كشور، مجّانى پخش مىكنند! ما امروزه شاهديم كه دوباره كتاب هاى مرتد مقتول، احمد كسروى، چاپ مىشود. كتاب هايى كه همين مسؤول فعلى، مسؤول خود اين وزارتخانه، عليه نويسنده اش مقاله نوشته است. الآن خود آنها دارند پول مىدهند، به همان شخص جايزه مىدهند، كمك مىكنند، كتابهايش را چاپ مىكنند و مجّانى توزيع مىكنند، آن گاه بر ملّت ما هم منت مىگذارند كه ما چند ميليون دلار به طور مجانى صرف خدمات فرهنگى كرديم و چه قدر نوازنده و خواننده به خارج فرستاديم! در نظر بگيريد آن گاه كه يك تيم براى اجراى يك برنامه اركستر، به طور رايگان به خارج سفر مىكند، چه هزينه سنگينى بر دولت تحميل مىشود. در وضعيتى كه برخى از مردم محتاج نان شب خود هستند، از بودجه اين مردم، كسانى يك ماه مىروند به انگلستان يا تايلند تا يك برنامه به اصطلاح فرهنگى اجرا مىكنند. خانم هاى آن چنانى را آن جا دعوت مىكنند و به حساب بيت المال كشور اسلامى با هم مىزنند و عيش و نوش مىكنند و اسمش را خدمت به فرهنگ مىگذارند!! ملاحظه كنيد كه اجازه نشر چه كتاب هايى را مىدهند. بدترين رمان هايى كه در ايران تا به حال نوشته شده، با اجازه وزارت ارشاد چاپ مىشود. نوارهاى مبتذل با مهر وزارت ارشاد پخش مىشود. وقتى هم به اين كارها اعتراض مىشود، مىگويند اشاعه فرهنگ است و ما فلان قدر نشريه ايجاد كرده ايم. نشريه ايجاد كردن كه هنر نيست. اين طور كه شما نشريه ايجاد مىكنيد، در هر كشورى ممكن است اينها ايجاد شود. اگر نشريه مفيد ايجاد كرديد، هنر است. اگر توانستيد مردم را