کاوش ها و چالش ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٩٦ - متعلَّق ايمان در آيات قرآن

باليوم الاخر» است: وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ ءَامَنَّا بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الاَْخِرِ وَ مَا هُمْ بِمُؤْمِنِينَ[١]؛ و برخى از مردم مى‌گويند: «ما به خدا و روز بازپسين ايمان آورده ايم»، ولى گروندگان [ راستين] نيستند. امروزه هم هستند كسانى كه مى‌گويند: «امنا بالله و باليوم الاخر»؛ ولى دروغ مى‌گويند و «ما هم بمؤمنين». همين «يوم الاخر» را قبل از انقلاب كسانى بودند كه مى‌گفتند، «يوم الاخر» يعنى «روز انقلاب»؛ انقلاب كارگران و زحمت كشان بر عليه سرمايه داران و مرفّهان. متأسفانه برخى از آنها عمامه به سر بودند كه هنوز هم زنده هستند و بعضى از اين گروه ها و گروهك ها را رهبرى مى‌كنند و شايد هنوز نوار درس تفسيرشان باشد كه «يوم الاخر» را به روز انقلاب تفسير مى‌كردند. «ساعة» را كه از نام هاى قيامت در قرآن است، مى‌گفتند اين ساعتى است كه بايد مخفى باشد تا انقلاب لو نرود! و خزعبلاتى از اين قبيل كه متأسفانه دوباره كما بيش در حال رايج شدن است.

از ديگر متعلقات ايمان كه آن هم به صورت توأم در قرآن تكرار شده «ايمان به خدا و روز قيامت» است.

آياتى نيز وجود دارند كه «متعلَّق ايمان» را با تفصيل بيشترى ذكر كرده اند؛ نظير اين آيه در سوره بقره: لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ ءَامَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الاَْخِرِ وَ الْمَلئِكَةِ وَ الْكِتَبِ وَ النَّيَيِّينَ[٢]؛ نيكوكارى آن نيست كه روى خود را به سوى مشرق و [ يا] مغرب بگردانيد، بلكه نيكى آن است كه كسى به خدا و روز بازپسين و فرشتگان و كتاب [ آسمانى] و پيامبران ايمان آوَرَد. در اين آيه ايمان به ملايكه و كتاب هاى آسمانى و پيامبران الهى نيز اضافه شده است.