اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٩١ - آشوبى نطنزى
ابن فورک احمد
ابوبکر احمد بن محمّد بن حسن بن محمّد بن ابراهیم بن فورک، برادرزاده ابن فورک اصفهانی است. از محدّثین و فقهای شافعی در قرن پنجم هجری است. در خراسان می زیسته و به خراسانی مشهور است. وی در مدرسه نظامیّه بغداد به وعظ مشغول بوده است. تولّدش در ٤٠٨ق و وفاتش در ٤٧٨ق روی داده است.[١]
ابن فورک احمد
ابوالحسین احمد بن ابی یعقوب یوسف بن فورک مستملی، از محدّثین اصفهان است در مسجد جامع شهرستان (مدینه) اصفهان به تدریس علم و ادب مشغول بوده است. از ابراهیم بن مَتویه و ابوبکر بن راشد و دیگران روایت نموده است.[٢]
ابن فورک اسماعیل
ابوعثمان اسماعیل بن سهل (ابی سهل) بن محمّد بن عبدالعزیز فورکی، سبط ابوبکر محمّد بن حسین بن فورک اصفهانی نیشابوری از قاریان و اساتید قرائت و تجوید بوده، و حدیث نیز روایت می نموده است. از اباسعد کنجروی استماع حدیث کرده، و در سال ٥٠٠ جهت اباسعد سمعانی اجازه نوشته است. وفاتش در عصر روز جمعه ٥ ربیع الاوّل سال ٥١٩ق روی داد.[٣]
ابن فورک بشران
بشران بن فورک (یحیی) از محدّثان اصفهان است. از سلیمان شاذکونی و محمّد بن بکیر استماع حدیث نموده است.[٤]
[١] فرهنگ نامه پارسی، ج١، ص٦١٦.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٥٧.
[٣] التّحبیر، ج١، ص٩٣.
[٤] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٢٣٤.