اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٧٧ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
در رشته فلسفه به تدریس می پرداخت. ایشان در اواخر عمر به بیماری سختی دچار شد، و برای معالجه به آمریکا رفت، معالجات سودی نبخشید، و در ١٠ ذی قعده ١٤١٤ق (١٣٧٣ش) دارفانی را وداع گفت، و در قبرستان باغ بهشت قم مدفون گردید. این کتاب ها از تألیفات او است: ١. اخلاق از نظر قرآن کریم ٢. فلسفه نوین یا نجات بشر ٣. مفتاح السّعاده یا کلید خوشبختی (ترجمه فصل پنجم از مقدّمه ابن خلدون)[١].
احمد انواری*
احمد انواری فرزند دکتر ابراهیم انواری بن شیخ عبدالکریم ادیب الشّریعه سودایی دستگردی اصفهانی، روزنامه نگار ادیب، در حدود سال ١٣٤٣ق در اصفهان متولّد شده، و در اصفهان و تهران تحصیلات خود را به پایان رسانده، و در رشته های ادبیّات، حقوق و ارتباطات، لیسانس دریافت نموده است. از سال ١٣٦٢ق فعّالیت مطبوعاتی خود را آغاز نموده، و خود، روزنامه های خرد و پرخاش را منتشر ساخته است. از خدمات فرهنگی ماندگار او تأسیس مدرسه عالی کورش در اصفهان است. وی سرانجام در اواخر اسفندماه ١٣٧٥ شمسی در تهران وفات یافته است.[٢]
احمد هفشوری
ابوجعفر احمد بن ابراهیم بن عبداللّه مؤدّب، ساکن قریه هفشور، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری. وی از محمّد بن مثنی، سلمه بن شبیب و مقری روایت می کند، و عبداللّه پدر حافظ ابونُعیم اصفهانی از وی روایت می نماید.[٣]
[ظاهرا «هفشور» همان هفشویه، از قراء بلوک قهاب جی اصفهان است].
[١] خاندان کلباسی، ص٢٢٧؛ تربت پاکان قم، ج١، ص٣٨٣؛ یادداشت های آقای رحیم قاسمی (وفیات علمای معاصر اصفهان)، نسخه خطّی
[٢] چهره مطبوعات معاصر، ص١٨٤؛ روزنامه اطّلاعات، مورّخ ٣٠ بهمن ١٣٧٥ش.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٩٧.