اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٠٧ - امام قلى وحشت بختيارى
امام قلی کمره ای
امام قلی بن ابوالقاسم بن شاه قلی کمره ای، از فضلاء و علمای قرن یازدهم هجری است. اصلاً از اهالی کمره که امروزه به «خمین» معروف است بوده، جهت تحصیل به اصفهان آمد، و در مدرسه شیخ لطف اللّه ساکن شد، از آثار او: کتابت الفوائد الضیاییّه تألیف عبدالرّحمان جامی است که آن را به خطّ نسخ، در سال ١٠٤٧ق در مدرسه شیخ لطف اللّه به پایان برده است. نسخه به شماره ٧٠٧ در کتابخانه آیت اللّه گلپایگانی در قم موجود است.[١]
امام قلی حشمت
امام قلی متخلّص به «حشمت» برادر میرزا جعفر راهب از سادات طباطبایی و از نوادگان میرزا رفیعا نایینی اصفهانی است. به هند رفت، و به خدمت محمّد شاه رسید. لقب عمادالدّین خان یافت، و داماد حکیم الملک معصوم علی خان شد. از اشعار او است:
ما جورکشان نام نگیریم وفا را پرورده دردیم نخواهیم دوا را[٢]
امام قلی وحشت بختیاری
میرزا امام قلی بختیاری متخلّص به «وحشت»، از شعرای عصر صفویّه است. او برادر خلیل خان بختیاری، از خوانین ایل بختیاری است. وی تا حدود سال ١٠٩٠ق در قید حیات بوده است. این رباعی از او است:
این چرخ نگون که واژگون می گردد ای بی خبر آگهی که چون می گردد؟
صد خوشه ز هر دانه امید تو سبز تو خفته و آسیابه خون می گردد[٣]
[١] فهرست گلپایگانی، ج٢، ص١٣٩.
[٢] خزانه عامره، ص٢٤٧؛ تذکره غنی، ص٤٦.
[٣] تذکره نصرآبادی، ج١، ص٥٤.