میرزا ابوالقاسم مدرّس فرزند میرمحمّد اسماعیل بن میرمحمّدباقر حسینی خاتون آبادی، عالم فاضل کامل، حکیم و فیلسوف و متکلّم. در اصفهان متولّد [شد]، و نزد علمای این شهر همچون آقامحمّد بیدآبادی و ملاّاسماعیل خواجویی تحصیل نمود. حاج سیّدمهدی بحرالعلوم نیز از اساتید ایشان است. در معقول و منقول، استاد مسلّم زمان خود بوده، خصوصا در تدریس شرح دروس آقاحسین خوانساری مهارت به سزایی داشته، و بدین جهت به مدرّس معروف بوده است. سال ها در مدرسه چهارباغ اصفهان به تدریس علوم عقلی و نقلی مشغول بوده، و سرانجام در اواخر ذی حجّه ١٢٠٢ق وفات یافته، و جسدش به نجف اشرف حمل، و در ایوان علماء دفن شده [است]. شاگردان بسیاری از محضر او مستفیض شدند که ازجمله آن ها است: سیّدابوالقاسم جعفر بن حسین موسوی خوانساری. کتب زیر از تألیفات او است:

١. تعلیقات بر کتاب کافی ٢. تعلیقات بر کتاب من لا یحضره الفقیه ٣. تعلیقات بر تهذیب ٤. تعلیقات بر استبصار ٥. تفسیر قرآن مجید ٦. حاشیه بر تفسیر کاشی ٧. شرح نهج البلاغه[٢].

سیّدابوالقاسم آسیاب پری

سیّدابوالقاسم آسیاب پری فرزند سیّدمحمّدباقر موسوی، عالم فاضل متّقی، ساکن محلّه چارسو درب شیخ کوچه آسیاب (معروف به آسیاب پری) امام جماعت مسجد آب بخشان. وی در جمعه ٢٥ محرّم سال ١٣٦٩ق در اصفهان وفات یافت، و در یکی از اتاق های تکیه کازرونی مدفون گردید.[٣]] مرحوم استاد مهدوی در کتاب تخت فولاد خود، وی را فرزند سیّدمهدی نوشته اند؛ امّا در یادداشت های خود، آن را اصلاح کرده اند].

سیّدابوالقاسم دهکردی

آقا سیّدابوالقاسم دهکردی بن سیّدمحمّدباقر بن سیّدابراهیم بن میر محمّد هادی بن میر شمس الدّین، عالم فاضل فقیه مجتهد اصولی عابد زاهد کامل، از اعاظم فقهاء و مدرّسین اصفهان، در شنبه غرّه ماه رجب المرجّب ١٢٧٢ق در دهکرد [شهرکرد فعلی [متولّد شد. نسب گرامی اش به ج

[١] آشنایی با چند نسخه خطّی، ج١، ص٢٨.

[٢] ریاض الجنّه، قسم اوّل از روضه اربعه، صص٥٢٤ ٥٢٥؛ آشنای حق، صص٣٣ ٣٤؛ تجربه الاحرار، صص١٦٠ ١٦١؛ اعیان الشّیعه، ج٨، ص١١١ و ج٩، ص٥٠٧؛ الکرام البرره، ج١، صص٥٠ ٥١؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٨٤؛ زندگی نامه علاّمه مجلسی، ج١، ص٣٢٧؛ مکارم الآثار، ج١، صص٦٦ و ١٣١ ١٣٢؛ ریحانه الادب، ج٥، ص٢٦٦.

[٣] سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٧١.