است که میرلوحی سبزواری، از علماء و فضلای ساکن اصفهان ازجمله کسانی بوده که با مجلسی عداوت داشته است، و از همین جهت، به بهانه سنّی بودن ابونُعیم، مردم را تحریک نمود که قبر او را خراب کنند.

[ظاهرا مقبره او بعدا مرمّت و احیاء شده است، و مقبره او تا قبل از تسطیح و تخریب قبرستان آب بخشان باقی بود]، و پس از احداث فلکه و خیابان، قبرستان آب بخشان تسطیح [شد]، و مقبره او از بین رفت. کتب زیر از تألیفات او است: ١. اربعون حدیثا فی المهدی (عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف) ٢. اطراف الصّحیحین ٣. حرمه المساجد ٤. حلیه الاولیاء و بهجه الاصفیاء، مطبوع در ده جلد، در مصر ٥. دلائل النّبوّه، مطبوع در حیدرآباد هند ٦. ذکر اخبار اصفهان، مطبوع در دو جلد در لیدن هلند ٧. الرّیاضه و الابدان ٨. طبّ النّبی صلی الله علیه و آله ٩. الفتن ١٠. فضائل الخلفاء ١١. فضل العالم العفیف ١٢. الفوائد ١٣. مانزل من القرآن فی امیرالمؤمنین علی علیه السلام ١٤. مختصر استیعاب ١٥. الجامع بین الصّحیحین (صحیح بخاری و صحیح مسلم) ١٦. معجم الشّیوخ ١٧. معرفه الصّحابه، مطبوع در ریاض عربستان ١٨. منقبه المطهّرین ١٩. الرّد علی الرّافضه، مطبوع در بیروت[١].

ابوالولید کنانی

ابوالولید عبداللّه بن محمّد کنانی، از محدّثین شیعه است. حدیث بسیار روایت کرده، و به طلب دانش و نویسندگی شهرت داشته، و بر ترویج تشیّع اصرار می ورزیده [است]، بدین

[١] طبقات الشّافعیه، حسینی، صص١٤١ ١٤٢؛ سیر اعلام النّبلاء، ج١٧، ص٤٥٣؛ طبقات الفقهاء، ص٢٢٧؛ طبقات الشّافعیه، اسنوی، ج٢، صص٤٧٤ ٤٧٥؛ تاریخ نیشابور، ص١١٠؛ النّجوم الزّاهره، ج٥، ص٣٠؛ تبیین کذب المفتری، ص٢٤٦؛ وفیات الاعیان، ج١، ص٧٥؛ العبر، ج٣، ص١٧٠؛ میزان الاعتدال، ج١، ص١١١ و ٥٢؛ المنتظم، ج٨، ص١٠٠؛ تذکره الحفاظ، ج٣، ص٢٧٥؛ روضات الجنّات، ج١، ص٢٦٥؛ النّابس، ص١٧؛ اعیان الشّیعه، ج٩، ص٤؛ ریحانه الادب، ج٧، ص٢٨٥؛ الکنی و الالقاب، ج١، ص٢٦٥؛ هدیه الاحباب، ص٤٩؛ معجم المطبوعات، ج١، ص٣٥٠؛ الاعلام، ج١، ص١٥٠؛ دانشنامه ایران و اسلام، ج٨، صص١١١٨ ١١٢٠؛ رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص١٤٣؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص٢٢٤ ٢٢٦؛ مزارات اصفهان، صص٨٨ ٩٣؛ تاریخ اصفهان، جابری، صص٣٠٢ ٣٠٣ و ٣٨٦؛ اصفهان (کتاب جوانان)، صص٢٠٨ ٢٠٩.