اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٤٩ - آشوبى نطنزى
ابوالحسن اصفهانی
از اصحاب حضرت امام صادق علیه السلام است. در کتب رجال، ذکری از او نشده است. ثقه الاسلام کلینی در کافی (ج٢، کتاب الایمان و الکفر، باب الکتمان، ٩٨، حدیث ١٢) به روایت یونس از ابوالحسن اصفهانی از امام صادق علیه السلام و (ج٢، باب النّمیمه، ١٥٩، حدیث ٣) نیز به شرح فوق، و (ج٦، کتاب الاطعمه، باب الألبان، ٨٤، حدیث ٧) به روایت قاسم بن محمّد جوهری از ابوالحسن اصفهانی از امام صادق علیه السلام این چنین وی را از راویان امام صادق علیه السلام معرّفی نموده است.[١]
ابوالحسن اصفهانی
ابوالحسن اصفهانی شاعر و ادیب در قرن هشتم و نهم هجری. از شاعران پیرو طریقه حروفیّه بوده، در سال ٧٧١ق در سنّ نوزده سالگی در اصفهان خدمت فضل اللّه نعیمی استرآبادی مؤسّس فرقه حروفیّه رسیده، و در سال ٨٠٢ جاودان نامه را به نظم درآورده است؛ بنابراین، تولّد او حدود سال ٧٥٢ بوده، و سال فوت او معلوم نیست.[٢]
ابوالحسن اصفهانی*
ابوالحسن اصفهانی، از خوشنویسان قرن سیزدهم هجری است. خطّ ثلث را با مهارت و استادی می نوشت. از آثار او کتیبه سردر جنوب شرقی مسجد جامع اصفهان به خطّ ثلث خوش در سال ١٢١٨ق وجود دارد.[٣]
میرزا ابوالحسن شمس آبادی
حاج میرزا سیّدابوالحسن آل رسول (شمس آبادی) فرزند آقا سیّدمحمّدابراهیم بن عبداللّه
[١] تاریخ تشیّع اصفهان، صص١٨١ ١٨٢؛ اعیان الشّیعه، ج٧، ص٢٩٢؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٦٧٣.
[٢] تاریخ نظم و نثر فارسی، ج٢، ص٧٧١.
[٣] گنجینه آثار تاریخی اصفهان، ص١٤٦؛ آثار ملّی اصفهان، ص٥٦٦؛ خوشنویسی در کتیبه های اصفهان، ص٨١؛ دائره المعارف تشیّع، ج١، ص٣٩٧.