اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٣ - آشوبى نطنزى
المنیعه ٣. قواعد التّوحید ٤. رساله در وجود مطلق.[١]
آل ترکه محمّد
محمّد بن علیّ بن محمّد ترکه، از علماء و فضلای قرن نهم هجری است.
سالک الدّین محمّد سعدی حموی متولّد به سال ٨٤٧ق از او اجازه روایت و ریاست داشته است.[٢]
آل ترکه مظفّر
میرزا مظفّر ترکه، شاعر و ادیب واعظ، او نبیره افضل الدّین محمّد ترکه است، و مانند اجدادش تولیّت مسجد جامع اصفهان و مقبره مشایخ دادایی یزد را بر عهده داشته، و علاوه بر آن، در دولت صفویّه به منشی گری مشغول بوده است. دیوان اشعاری داشته که اکنون در دست نیست، و طبعش به هزل و هجو مایل بوده است. وی تا سال ١٠٧٦ که سال تألیف قصص الخاقانی است در قید حیات بوده است. این دو بیت در وصف شاه صفی از او است:
فانوس شمع قدسی و پاتاسر آینه رؤیت صباح عید و تو را پیکر آینه
نقّاش صنع لم یزل از سایه توست بر پرده های دیده هفت اختر آینه[٣]
آل ترکه نظام الدّین
نظام الدّین بن تاج الدّین جلال الدّین بن عبداللّه بن حسین حسینی معروف به نظام الدّین ترکه، از علمای قرن نهم بوده، و زین الدّین علیّ بن حسن بن محمّد استرآبادی در سال ٨٢٧ق از او اجازه دریافت نموده است.[٤]
[١] دانشمندان و سخن سرایان همدان، ج١، ص٢٠٧؛ الذّریعه، ج٢٥، صص٣٨ و ١٠٨؛ مجلّه مهر، سال ٨، شماره ٢، اردیبهشت ١٣٣١؛ تاریخ نظم و نثر، ص٤٤٧؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٦١.
[٢] الضّیاء الّلامع، ص١١٩؛ مزارات اصفهان، ص٦٣.
[٣] قصص الخاقانی، ج٢، صص٨٠ ٨٢؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٦٢؛ گنجینه آثار تاریخی اصفهان، ص٥٤٨. ٢. الضّوء اللامع، ص١٤٦؛ مزارات اصفهان، ص٦٣.
[٤] الضّوء اللامع، ص١٤٦؛ مزارات اصفهان، ص ٦٣.