اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٩٥ - آشوبى نطنزى
ابوعبداللّه اصفهانی
ابوعبداللّه اصفهانی معروف به «شافعی» از محدّثین قرن چهارم هجری است. وی در سال ٣٨١ق وفات یافت.[٣]
ابوعبداللّه اصفهانی
ابوعبداللّه اصفهانی، از دانشمندان قرن پنجم هجری است، در شام ساکن بوده، و در علم و ادب، شاگرد ابوالعلاء معرّی است. معرّی بر حسب خواهش او بعضی از ابیات مشکل کتاب سقط الزّند را شرح کرده، و آن را ضوء السّقط نامیده است. معروف شده که ضوء السّقط را ابوزکریّا بن خطیب تبریزی (٤٢١ ٥٠٢ق) تألیف نموده، حال آن که این کتاب، از تألیفات ابوالعلاء معرّی است، و خطیب تبریزی ضوء السّقط را شرح و تکمیل نموده است.[٤]
ابوعبداللّه اصفهانی
ابوعبداللّه بن یوسف اصفهانی، از محدّثین به شمار می رود. از ابوبکر عمر بن محمّد صاحب کتّانی روایت می کند، و حافظ ابوبکر احمد بن حسین از او استماع حدیث نموده است.[٥]
ابوعبداللّه انداآنی
ابوعبداللّه اندآآنی، از ادبای اصفهان است. مافرّوخی او را از دانشمندان صرف و نحو و لغت و انشاء، و مقدّم بر عصر خود دانسته است.[٦]
[انداآن از قریه های ماربین بوده است، و اکنون یکی از محلّه های سده (خمینی شهر) به شمار می رود].
[١] یتیمه الدّهر، ج٣، صص١١٨ ١٢٧؛ ترجمه محاسن اصفهان، ص٦٣؛ الذّریعه، ج٩، ص٦٢٥؛ الغدیر، ج٤، صص١٠١ ١١٠؛ معجم الادباء، ج١، ص٦٥؛ دائره المعارف تشیّع، ج١، ص٤١٩؛ تاریخ تشیّع اصفهان، ص٢٤٥؛ تاریخچه اوقاف اصفهان، ص٣٤.
[٢] محاسن اصفهان، ص٣٢.
[٣] تبیین کذب المتفری، ص١٩٧.
[٤] نشریّه دانشکده ادبیّات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان، سال ١١ و ١٢، ص١٨٠.
[٥] تبیین کذب المفتری، ص٤٢٤.
[٦] محاسن اصفهان، ص٣٢.