اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٣٩ - آشوبى نطنزى
وی نقل حدیث می نماید.[١]
ابراهیم صائغ
ابراهیم بن میمون بن صائغ، از طبقه محدّثین اصفهان است که به خراسان انتقال یافته، و در آن جا در سال ١٣١ به دستور ابومسلم خراسانی کشته شده است.
وی از عطا روایت می کند، و ابوحمزه داوود بن ابی الفرات از وی نقل حدیث می نماید.[٢]
ابراهیم اصفهانی
ابو بشر ابراهیم بن ناصح ملقّب به فورویه بن معلی بن حماد اصفهانی صاحب مناکیر و متروک الحدیث. ازمحدّثین اصفهان است. از سفیان بن عُیَینه، نصر بن شمیل و پدرش ناصح روایت می کند، و احمد بن جعفر بن سعید، محمّد بن احمد بن یزید و یوسف بن یحیی از او نقل حدیث کرده اند.[٣]
ابراهیم نوید*
ابراهیم شریفی متخلّص به «نوید» فرزند نظام علی، از شعرای معاصر است. در سال ١٣٤٦ خورشیدی در کرمانشاه متولّد گردید، و همان جا تحصیل کرد. نسبش به یکی از عرفای کُرد به نام شیخ بابای سنقری می رسد. پس از آن که طبع او در سرودن شعر عیان گشت، در انجمن ادبی کرمانشاه حضور یافت، و مورد تشویق شعراء قرار گرفت. در سال ١٣٦٣ به اصفهان آمد، و تا امروز در این شهر ساکن است، و در انجمن های این شهر حضور می یابد.
تألیفات و آثاری نیز دارد که به طبع نرسیده است. این دو بیت در وصف مولای متّقیان
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٩١.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٧١.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٧٨؛ میزان الاعتدال، ج١، ص٣٣.