اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٦٥ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
احمد کرانی
ابوعلی احمد بن محمّد بن عاصم کرانی، از محدّثین اصفهان در قرون چهارم هجری است.
وی از محمّد بن ابراهیم بن ابان جیرانی روایت می کند، و ابواسحاق ابراهیم بن محمّد بن حمزه از وی نقل حدیث می نماید. در روز جمعه از سال ٣٣٩ق وفات یافته است.[١]
احمد تاجر
ابوسهل احمد بن محمّد بن عبّاس بن حسنویه بن علیّ بن بطه بن خواشید بن یزدان آفرید تاجر دلاّل از محدّثین قرن چهارم هجری است. فاضل ثقه بوده، در سال ٣٢٨ق متولّد شده، و کتاب فضل البنات علی النّبین از او است.[٢]
میرزا احمد خیال اصفهانی
میرزا غیاث الدّین احمد متخلّص به «خیال» فرزند صدرالدّین محمّد بن میرزا عبدالحسیب علوی عاملی، عالم فاضل ادیب شاعر، در اصفهان نزد عدّه ای از علمای اعلام ازجمله آقا جمال الدّین محمّد خوانساری تحصیل نمود، و به افتخار دامادی ایشان نائل آمد. در حسن اخلاق، یگانه آفاق بود. وی هفت بندی سروده که ظهیرالدّین علی تفرشی بر آن تقریظ نگاشته بود. وی سرانجام در سال ١١٣٤ق (یک سال پس از وفات عموی دانشمندش میرمحمّداشرف) در اصفهان وفات یافت. رضاقلی خان هدایت در تألیفات خود، به اشتباه، نام او را غیاث الدّین محمّد نوشته، حال آن که احمد صحیح است. این شعر از او است:
شمع می داند به شب ها لخت پروانه را قدر عاشق را کسی داند که داغش بر دل است[٣]
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٤٧.
[٢] تاریخ نیشابور، ص٩٦.
[٣] تذکره المعاصرین، صص١٥٢ و ٢٨٢؛ الذّریعه، ج٩، صص٣٠٨ ٣٠٩؛ ریاض العارفین، ص٣١٩؛ فهرست مرکزی دانشگاه تهران، ج٢، ص٧١٢؛ یادنامه بحرالعلوم میردامادی، ص٢٣؛ خاندان شیخ الاسلام اصفهان، ص١٦٤؛ تذکره غنی، ص٥١؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٢٤٦؛ دانشمندان خوانسار، صص٢٣٣ ٢٣٤.