اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٩٤ - آشوبى نطنزى
ذاکرین مصائب بودند (از جمله شیخ احمد جوهری و فرزندش شیخ عبدالکریم جوهری).
ابراهیم کامی
میرزا ابراهیم موسوی اصفهانی متخلّص به «کامی» فرزند میرزا باقر شاعر ادیب و طبیب لبیب، از سادات حکیم سلمانی بوده، و در شیراز به طبابت مشغول بوده [است]، در سال ١٢٣٩ متولّد [شد]، و در سال ١٢٩٥ق در شیراز وفات یافت.[١]
ابراهیم اصفهانی
ابواسحاق ابراهیم بن بسطام اصفهانی، زعفرانی، از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری است. از ابی داوود و عبیداللّه حنفی روایت می کند، و عبّاس بن حمدان از او نقل حدیث نموده است.
وی با برادرش احمد در بصره ساکن شده، و همان جا وفات یافته است.[٢]
ابراهیم قطّان
ابراهیم بن بُندار بن عبده قطّان اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری است.
از محمّد بن یحیی بن ابی عمرو روایت می کند، و سلیمان بن احمد و قاضی ابواحمد محمّد بن احمد بن ابراهیم از او نقل حدیث می کند.[٣] قطّان، بر وزن شدّاد، به معنی پنبه فروش است.
ابراهیم اصفهانی
ابراهیم بن جریر بن یزید اصفهانی، از محدّثین اصفهان است. از داوود بن سلیمان
[١] حدیقه الشعراء، ج٢، صص١٤٤٩ ١٤٥٠.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٨٦.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٨٨.