اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٦٤ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
القرائات ٥. کتاب النّوادر[١]. برخی او را بصری نوشته اند.
احمد صفار
ابومسلم احمد بن محمّد بن شامّه صفّار ورّاق، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری است. وی از فضل بن خضیب روایت می کند، و حافظ ابونُعیم از او نقل حدیث می نماید. در سال ٣٦٧ یا ٣٦٨ق فوت شده است.[٢]
احمد معلّم
احمد بن محمّد بن احمد بن شهردار معلّم اصفهانی، از ادباء و کاتبان قرن پنجم هجری است. بسیاری از فضلاء و ادبای اصفهان، ازجمله ابوغالب بن هارون از شاگردان او بوده اند. وی در شوّال ٤٤٦ق وفات یافت.[٣]
احمد
ابوالفضل احمد بن محمّد شهمردان، ادیب نحوی لغوی، از دانشمندان اصفهان است. مافرّوخی او را در ردیف ادبای متقدّم بر عصر خویش یاد کرده است.[٤]
احمد اصفهانی
احمد بن محمّد بن عاصم اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری است. وی از ابی عمر دوری روایت می کند، و محمّد بن احمد بن ابراهیم از وی نقل حدیث می نماید. [ممکن است صاحب عنوان و احمد بن محمّد بن عاصم کرانی یک نفر باشند، و حافظ ابونُعیم آن ها را در دو عنوان آورده باشد.]
[١] معجم رجال الحدیث، ج٢، ص٢٨٢.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٦٢.
[٣] معجم الادباء، ج٢، ص١٠٧؛ تاریخ اصفهان (هنرمندان)، ص١٧٨؛ دائره المعارف دانش بشر، ص١٥٥٨؛ لغت نامه دهخدا ذیل «احمد»، ص١٢٧٩.
[٤] محاسن اصفهان، ص٣٢.