اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٣٣ - آشوبى نطنزى
نحوی و مهدوی در اصفهان[١] و موسوی زاده در یزد، و از اجداد حقیر (سیّدمصلح الدّین مهدوی) است.
میرزا ابوالقاسم زنجانی
حاج میرزا ابوالقاسم بن سیّدمحمّدباقر بن سیّدعلی نقی موسوی زنجانی عالم فاضل، محقّق و مجتهد، فقیه اصولی، در اصفهان متولّد شده، و نزد آقا میرزا هاشم چهارسوقی و حاج میرزا بدیع درب امامی تلمّذ نمود، سپس در نجف اشرف از درس حاج میرزا حبیب اللّه رشتی و ملاّلطف اللّه مازندرانی بهره گرفت، و از آن دو، و نیز شیخ الشّریعه اصفهانی و محمّد ایروانی اجازه دریافت نمود. پس از بازگشت به اصفهان، به تدریس و اقامه جماعت و ترویج دین قیام نموده، در قضایای بابی کشی در سال ١٣٢١ق در اصفهان به حکم فتوای ایشان بوده، و در امر به معروف و نهی از منکر، ساعی و کوشا و در عموم پیش آمدهای اصفهان در دوره ریاست آقایان مسجد شاه با آنان یار و مددکار بوده است، در نهضت مشروطه نیز از طرفداران حاج آقا نوراللّه نجفی اصفهانی بود، سرانجام در رجب ١٣٣٦ق در اصفهان وفات یافت، و در تکیه ای مخصوص در تخت فولاد مدفون گردید.[٢]
ابوالقاسم «نیّر»
حاج میرزا ابوالقاسم علاقبند متخلّص به «نَیّر» [معروف به «یراقی» فرزند حاج میرزا تقی، شاعر ادیب [از شعرای قدیمی و محترم اصفهان بوده، و در اغلب انجمن های ادبی اصفهان شرکت داشت[٣]، [و بالاخره در جمعه اوّل جمادی الاوّل سال ١٣٩٤ قمر وفات یافته، در تکیه آقامحمّد بیدآبادی در تخت فولاد مدفون گردید.
از اشعار او است:
ای گل جفا به بلبل شیدا روا مدار کاو هر صباح، نغمه به سوی تو می کشد]
[١] مکارم الآثار، ج٥، ص١٧٣١.
[٢] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٥٨؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص١٩٦ ١٩٧؛ نقباءالبشر، ج١، صص٦١ ٦٢؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٢٩.
[٣] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٥٢٣.