حاج سیّداسداللّه قزوینی اصفهانی فرزند سیّدمحمّدباقر موسوی از احفاد سیّدعبداللّه مدفون در حوالی قزوین، عالم فاضل زاهد در حدود سال ١٢٤٥ق در اصفهان متولّد، و برای تحصیل، عازم عتبات عالیات شد، و در خدمت میرزا محمّدحسن شیرازی،محمّد فشارکی و سیّداسماعیل صدر به تحصیل پرداخت. بارها به سفر حج رفت، و سرانجام به دستور استادش سیّداسماعیل صدر برای تبلیغ دین و نشر احکام به هند رفت، و در حیدرآباد، مشغول به انجام وظایف شرعی خود شد تا آن که در سال ١٣٢٧ق وفات یافت، و در همان جا مدفون گردید. وی کتب خود را به دستور استاد اخلاقی خود ملاّفتحعلی عراقی به آب انداخته، و از بین برده است. آن چه باقی مانده، تقریرات فقهیّه او است.

فرزندش سیّدحسن نیز از علماء ازکیاء بوده، و در ذی قعده ١٣٦٥ق در حیدرآباد وفات یافت، و جنب پدر مدفون گردید.[٢]

شیخ اسداللّه فاضل بیدآبادی

حاج شیخ اسداللّه بیدآبادی معروف به «حاج فاضل» بن حاج ملاّمحمّدباقر بن ملاّمحمّدرضا، عالم فاضل زاهد، از

[١] احوال و آثار خوشنویسان، صص٩ ١٠؛ بیان المفاخر، ج٢، صص٢٤٤ ٣٥١؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص٢٥٣ ٢٥٤؛ رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص١٤٨؛ زندگانی و شخصیّت شیخ انصاری، ص١٩٠؛ شرح حال رجال ایران، ج١، ص١١٥؛ الکرام البرره، ج١، ص١٢٤؛ فواید الرّضویه، ج١، ص٤٢؛ لباب الالقاب، ص٧١؛ ماضی النّجف، ج٣، ص١٣؛ معارف الرّجال، ج١، ص٩٤؛ مکارم الآثار، ج٣، ص٨٣٦؛ هدیه الاحباب، ص١٤٠؛ تاریخ اصفهان و ری، صص٢٦٢ ٢٧٩؛ آثار ملّی اصفهان، ص١٩٢؛ احسن الودیعه، ج١، ص٧٨؛ تاریخ اصفهان، جابری، صص٣٠٥ ٣٠٦؛ ریحانه الادب، ج٢، ص٢٦؛ لغت نامه دهخدا، ذیل «اسداللّه»، ص٢٢٦٤؛ معجم المؤلّفین، ج٢، ص٢٤٢؛ اعیان الشّیعه، ج١١، ص١٠٩؛ الکنی والالقاب، ج٢، ص١٧٤؛ معجم رجال الفکر و الادب، ص٣٥؛ الذّریعه، ج١٣، ص٣٠٧ و ج١١، ص٢١٢ و ج١٦، ص٧٥ و ج١٠، ص٩٥ و ج٢٢، ص٣٢٠.

[٢] نقباء البشر، ج١، صص١٣٥ ١٣٦؛ میرزای شیرازی، صص١٠٨ ١٠٩؛ تاریخ اصفهان، جابری، ص٣٠٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص٢٥٤ ٢٥٥؛ اسره المجدّد الشّیرازی، ص١١١.