اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٢٣ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
١٢٩٧ق در شهرضا متولّد [شد]، و در مولد خود نزد حاج میرزا نصراللّه حکیم قمشه ای به تحصیل پرداخت، و ادبیّات، فقه، کلام، منطق و حکمت را فراگرفت؛ سپس به اصفهان آمد، و در مدرسه صدر، به تدریس حکمت و ریاضیّات قدیم و جدید پرداخت.
انواع خطوط، خصوصا شکسته را خوب می نوشت، و زبان فرانسه را بدون استاد آموخته بود. استاد شیخ محمّدباقر الفت درباره وی گوید: «وی در علوّ طبع، حدّت ذهن، قوّه حافظه و جمیع فضایل، اخلاقش به درجه ای بود که چنین گوهری گران مایه، کم تر زیب عالم انسانیّت گشته است». سرانجام در ١٨ ذی قعده ١٣٣٤ق در عنفوان جوانی در ٣٦ سالگی وفات یافت، و در تکیه ملک در تخت فولاد، نزدیک قبر آخوند کاشی مدفون گردید. از تألیفات او کتاب علم الاشیاء است که جهت محصلّین مدارس جدید تألیف نموده، و به چاپ رسیده است. شعر نیز می سروده و «دیوانه» تخلّص می نموده، قسمتی از اشعارش در کتاب دانشنامه به طبع رسیده است. از اشعار او است:
خوش تر ز روزگار جنون روزگار نیست نیکوتر از دیار محبّت دیار نیست
عاقل اگر چه عاقبت از جوی بگذرد امّا مسلّم است که دیوانه وار نیست[١]
اسداللّه اصفهانی
اسداللّه بن حبیب اللّه اصفهانی، از فضلاء و نویسندگان کتب در قرن یازدهم هجری بوده، از آثارش، کتابت نسخه ای از شرح تجرید قوشچی که آن را در ربیع الثّانی سال ١٠٧٢ به پایان رسانیده است. نسخه آن در کتابخانه مسجد گوهرشاد در مشهد مقدّس موجود است[٢].
[١] سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٢٠٢؛ اصفهان (کتاب جوانان)، صص٢٣٠ ٢٣١؛ رجال اصفهان، دکتر کتابی، ج١، صص٤٠٦ ٤١١؛ دانشنامه، صص١ ٢ و ٦؛ رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٥٠؛ الذّریعه، ج٩، ص٣٣٥؛ نقباء البشر، ج١، ص١٣٢؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص٢٥٦ ٢٥٧؛ کارنامه همایی، صص٥٦ ٥٧؛ تاریخ اصفهان، جابری، صص٣٠٦ ٣٠٧؛ جغرافیای تاریخی شهرستان شهرضا، ص٨١؛ تاریخ شهرضا.
[٢] فهرست کتابخانه گوهرشاد، ص٣١٧.