اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٢١ - آشوبى نطنزى
شهر تحصیل کرد، و سپس به انجام وظایف شرعی پرداخت. در مسجد ساروتقی و مدرسه ملاّعبداللّه اقامه نماز جماعت می نموده، و در مدرسه ملاّعبداللّه تدریس می کرده است. وی در شب دوشنبه ١١ رمضان المبارک ١٣٨٨ در تهران وفات یافت، جنازه به قم حمل شد، و در آن ارض مقدّس مدفون گردید.[١]
میرزا ابوالفضل بیدآبادی
آقا میرزا ابوالفضل بن آقامیرزا زین العابدین موسوی بن سیّدمحمّدباقر حجّت الاسلام شفتی اصفهانی، عالم فاضل، معروف به «آقاجان». وی در موقع شورش مردم اصفهان علیه حاکم ستمگر شهر در سال ١٢٦٥ق و بست نشستن مردم در مسجد سیّد، از مأموران دولت، اهانت ها دید و متحمّل رنج های فراوان شد. وفاتش بعد از سال ١٢٦٥ق روی داد، و در مقبره جدّ بزرگوارش در مسجد سیّد اصفهان مدفون شد.[٢]
شیخ ابوالفضل ریزی
حاج شیخ ابوالفضل بن آقا شیخ عبدالوهاب ریزی لنجانی اصفهانی عالم فاضل، مجتهد، فقیه و اصولی، در قصبه ریز [زرّین شهر فعلی] در لنجان متولّد شد، و در اصفهان نزد جمعی از علماء ازجمله جهانگیرخان قشقایی[٣] تحصیل نمود، سپس جهت تکمیل آن به نجف اشرف رفت، و نزد اساتید آن جا تلمّذ نمود، و از اساتید خود به دریافت اجازه روایت و اجتهاد مفتخر گردید که عبارت است از اجازه از حاج میرزا حبیب اللّه رشتی و آقا سیّدمحمّدکاظم طباطبایی یزدی و آخوند خراسانی. آن گاه به اصفهان مراجعت کرد[٤]، [و در زادگاه خود مرجع امور شرعی بود، لکن به علّت سکونت در آن جا شهرت و مرجعیّتی نیافته است. وی در سال ١٣٣٠ق در زادگاه خود وفات یافت].
جنازه به اصفهان منتقل، و در تخت فولاد، در تکیه برادرش شیخ مرتضی ریزی مدفون گردید.[٥]
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ص٣٨٠.
[٢] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص١٤٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٣٧٦؛ بیان المفاخر، ج٢، صص١٤٨ و ١٥٨ و ١٧١؛ مزارات اصفهان، ص١٦٤.
[٣] نقباءالبشر، ج١، ص٥٤.
[٤] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص١٧٥ ١٧٦.
[٥] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٨٥؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٢٤.