اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٧٩ - آشوبى نطنزى
ابن شفروه اسماعیل
اسماعیل بن محمّد بن عبداللّه شفروه اصفهانی، از دانشمندان قرن هشتم هجری است. وی در دوشنبه ١٤ ربیع الثّانی سال ٧٥٢ق از کتابت نسخه ای از شرح مختصر الاصول قاضی عضدالدّین ایجی، به خطّ نسخ فراغت یافت، کتاب به شماره ١٠٦٩ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی در قم موجود است.[١]
ابو شفروه حسین
حسین بن عبیداللّه بن هبه اللّه بن محمّد بن هبه اللّه بن حمزه اصفهانی قزوینی معروف به «ابن شفروه»[٢]، از فضلاء و دانشمندان اواخر قرن ششم هجری بوده، و ابن النجّار از قول او اشعار پدرش عبیداللّه را در تاریخ بغداد نقل کرده است.[٣]
ابن شفروه رزق اللّه
ابوالبرکات رزق اللّه بن هبه اللّه بن محمّد بن هبه اللّه بن حمزه اصفهانی قزوینی معروف به «ابن شفروه» یا «ابن سفرویه»، از فقهاء و بزرگان حنفی اصفهان در قرن ششم هجری. تولّدش در سال ٥٣٦ در اصفهان بود، و در اصفهان و بغداد به تدریس و نقل احادیث می پرداخت، و سرانجام در سال ٦١٥ق در اصفهان وفات یافت، و در مدرسه محلّه جوهان مدفون شد.[٤]
[١] فهرست مرعشی، ج٣، ص٢٥٣.
[٢] لباب الالباب، تعلیقات علاّمه قزوینی، ص٦٤٢؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٢٧.
[٣] مجلّه یادگار، شماره ششم و هفتم، بهمن و اسفند ١٣٢٧، به نقل از کتاب جواهر المضیئه، ج١، ص٢١٢.
[٤] لباب الالباب، تعلیقات علاّمه قزوینی، ص٦٤٠؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٢٨؛ مجلّه یادگار، شماره ششم و هفتم، بهمن و اسفند ١٣٢٧، ص١١٥.