اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٧١ - آشوبى نطنزى
احسان اللّه ساطعی نجف آبادی
احسان اللّه گلشنی نجف آبادی از شعرای معاصر در سال ١٣٥١ق در نجف آباد متولّد شد. دوره ابتدایی را در نجف آباد و متوسّطه را در ساوه طی نمود، و در همان دوران به سرودن شعر پرداخت. ابتدا «بیدل» تخلّص داشت، و سپس «ساطعی» تخلّص نمود.[١] از او است:
روزگار خرّمی باری گذشت وه چه بی حاصل گذشت، آری گذشت
تا ز مستی کوس شیدایی زنم صحبت از شور و شرّ و زاری گذشت
دل به عشق دلبری در خون نشست از سر مهر و وفاداری گذشت
سیّداحمد آزاد اصفهانی
احمد شهشهانی متخلّص به «آزاد»، شاعر ادیب، [در حدود سال ١٢٨٤ شمسی در اصفهان متولّد شد]. وی در فنّ شعر و ادب از شاگردان مرحوم میرزا عبدالوهاب گلشن ایران پور و در موسیقی، شاگرد سیّدرحیم موسیقی دان بود[٢].] به کفّاشی اشتغال داشت، و زمانی رییس اتّحادیّه صنف کفّاشان شد. در انجمن های ادبی ازجمله انجمن کمال و انجمن سعدی شرکت می کرد، در سال ١٣٦٨ شمسی وفات یافت، و در گورستان باغ رضوان مدفون گردید.] از او است:
به یاد ناله مجنون، ز عشق طرّه لیلی در این صحرای بی پایان جرس دایم فغان دارد
دکتر احمد آژیر
دکتر احمد آژیر اصفهانی شمس آبادی، از پزشکان حاذق معاصر در تهران ساکن بوده، و در دانشکده پزشکی تهران تدریس می نموده، مدیریّت مجلّه بیوشیمی نیز با او بوده است.[٣]