اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٢٧ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
موجود است.[١]
[ظاهرا صاحب عنوان، از فضلاء و ادبای قرن یازدهم هجری است.]
سیّداسداللّه بهشتی
سیّداسداللّه بن سیّدعبدالباقی حسینی بهشتی، عالم جلیل، متوفّی در سال ١٢٨٨ق و مدفون در مقبره سادات بهشتی واقع در شمال مصلاّی تخت فولاد.[٢]
میرزا اسداللّه رجالی
میرزا اسداللّه رجالی فرزند عبدالجواد بن ملاّمحمّد رجالی اصفهانی، خطّاط هنرمند، [در حدود سال ١٢٨٢ق یا کمی قبل از آن در اصفهان متولّد شده، در جوانی نزد افسر و جلالی مشق خط کرد، و در خطّ نستعلیق و نسخ، مهارت بسیار کسب کرد[٣]]. وی سال ها در مدارس جدید و خارج از آن به تعلیم خط می پرداخت. از آثارش خطوط کتیبه ایوان مقبره مسجد سیّد به سال ١٣١٨ق می باشد.[٤] مشارٌالیه در ٥ ذی حجّه الحرام ١٣٧٢ به سنّ قریب نود سالگی وفات یافت[٥]، [و در تکیه آقا سیّدمحمّدلطیف خواجویی در تخت فولاد مدفون شد].
سیّداسداللّه سبزواری
سیّداسداللّه بن سیّدعبدالکریم بن سیّدعبداللّه بن سیّدعلی حسینی سبزواری، عالم فاضل، در دولت آباد برخوار ساکن، و به تبلیغ و ارشاد مشغول بود. سرانجام در سال ١٣٠٣ق در کاظمین وفات یافت، و مدفون شد. فرزندش سیّداسماعیل نیز از فضلا است که در سال ١٣٣٢ق در کربلا وفات یافته، و مدفون شده است.[٦]
[١] فهرست مرعشی، ج٣، ص٢٥٣.
[٢] سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٣٥.
[٣] دیوان طرب، ص٨٠.
[٤] گنجینه آثار تاریخی اصفهان، ص٧٧٠ ٧٧٦.
[٥] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٢٥٨ و بنگرید به: آثار ملّی اصفهان، ص٦٥٣؛ بیان المفاخر، ج٢، ص١٠٠؛ تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، ص١٠٩.
[٦] نقباء البشر، ج١، ص١٣٩؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٢٥٩.