اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٤٦ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
اصفهانی، عالم فاضل، واعظ کامل در این شهر سکونت داشته، و تحصیل نموده است. امام جماعت مسجد جامع جدید عبّاسی [مسجد امام فعلی] بوده، و در آن جا وعظ و ارشاد می نموده است. وفات او ظاهراً در اواخر قرن دوازدهم یا اوایل قرن سیزدهم بوده، و ایشان را سه پسر است به نام های میرمحمّدرفیع، میرمحمّدتقی، شیخ الاسلام ماربین و میرمحمّدباقر.
صاحب عنوان، تألیفاتی داشته که از آن جمله است: ١. رساله ای در اصول دین ٢. رساله ای در تجوید ٣. کتابی در ادعیه.[١]
سیّداسماعیل طباطبایی
اسماعیل طباطبایی اصفهانی بن میرابوطالب، از فضلاء قرن سیزدهم هجری قمری و ظاهراً از شاگردان مرحوم سیّد حجّت الاسلام بیدآبادی است. از آثارش کتابت نسخه ای است از رجال مرحوم حجّت الاسلام شفتی بیدآبادی در ترجمه اسحاق بن عمّار که آن را در چهارشنبه اوّل محرّم سال ١٢٤٦ق به خطّ نسخ به پایان رسانیده است. نسخه به شماره ١٢٤٩ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی نجفی در قم موجود است. میرزا زین العابدین شهشهانی فرزند محمّدعلی سبزواری از شاگردان او است که در مجموعه ١٥٤٠ کتابخانه آیت اللّه مرعشی ذکری از او شده است.[٢]
اسماعیل عطّار
ابوشکر اسماعیل بن ابی الفضل بن علی عطّار اصفهانی، از محدّثین قرن پنجم و ششم هجری است. او سبط ظفر بن عبدالرّحیم اصفهانی است. قبل از سال ٤٦٠ق متولّد شده است. سمعانی از او چنین یاد می کند؛ «شیخ صالح سدید، من اهل الخیر. له ثروه و نعمه». او از ابوعبداللّه قاسم ثقفی استماع حدیث نموده [است]. ابوسعد سمعانی از او روایت حدیث می کند.[٣]
[١] ارشاد المسلمین، ص٣٣؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٢٦٥.
[٢] فهرست مرعشی، ج٤، ص٥٢؛ بیان المفاخر، ج١، ص٢٦٧.
[٣] التّحبیر، ج١، ص١١٦.