اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٠٢ - آشوبى نطنزى
مرعشی در قم موجود است.[١]
ابن ماشاذه، محمّد
محمّد بن احمد بن میله معروف به ماشاذه اصفهانی از محدّثین اصفهان است.[٢]
ابن ماشاذه، محمّد
ابوبکر محمّد بن عبداللّه بن علیّ بن ماشاذه، از دانشمندان اصفهان قبل از قرن پنجم هجری بوده، و مافرّوخی نام او را در رده دانشمندان کلام و حدیث مقدّم بر عصر خود آورده است.[٣]
ابن ماشاذه، محمود
ابومنصور محمود بن احمد بن عبدالمنعم بن احمد معروف به ابن ماشاذه اصفهانی، از محدّثین، وعاظ و فقهای اصفهان است. در عهد خویش، مرجع مسائل شرعی مردم آن عهد در اصفهان بوده است. فقه را از ابوبکر خجندی آموخته، و از ابی المظفّر سمعانی و عایشه ورکانیه نقل حدیث نموده است. عدّه ای همچون ابوموسی مدینی و ابن سمعانی از او حدیث نقل کرده اند. صاحب عنوان در سال ٤٥٨ق متولّد [شده]، و در ١١ ربیع الآخر سال ٥٣٦ق در اصفهان وفات یافته است. وی با آن که از پیشوایان اهل سنّت در آن روزگار بوده؛ ولی در روز عاشورا در هر سال، به تعزیت شهدای کربلای پرداخته، و آشوب و نوحه و غریو داشته است.[٤]
[١] فهرست مرعشی، ج٩، ص١٢.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٣١.
[٣] محاسن اصفهان، ص٢٩؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٣٠.
[٤] تبیین کذب المفتری، ص٣٢٧؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٣١ طبقات المفسّرین، ج٢، صص٣٠٨ ٣٠٩؛ تاریخ تشیّع در ایران، ص٣١٧.