اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١١٤ - آشوبى نطنزى
محمود می باشد. از ابن عقده، ابن مَخلد، ابوعبداللّه حسین بن اسماعیل محاملی، ابوسعید احمد بن محمّد بن زیاد اعرابی روایت می کند، و ابواسحاق قفّال، ابوالحسن عبیداللّه بن محمّد بن اسحاق و ابومنصور بن شکرویه از او نقل حدیث نموده اند. وی در صفر ٤٠٠ق وفات یافت.[١]
ابراهیم مدینی
ابواسحاق ابراهیم بن عبداللّه بن معدان مدینی اصفهانی از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری است. وی از محمّد بن حمید و محدّثین ری و مصر نقل حدیث می کند. ابراهیم مدینی در سال ٢٩٤ق وفات یافت[٢].
سیّدابراهیم حسینی خوراسکانی*
سیّدابراهیم بن سیّد عبداللّه حسینی خوراسکانی اصفهانی از فضلای قرن یازدهم هجری است. وی در سال ١٠٨٩ق نسخه ای از کتاب النّهایه فی غریب الحدیث تألیف ابن اثیر را به خطّ نسخ بسیار زیبا کتابت نموده، و در دارالکتب المصریّه موجود بوده است.[٣]
سیّدمحمّدابراهیم شمس آبادی
آقا سیّدمحمّدابراهیم بن سیّدعبداللّه موسوی شمس آبادی، عالم فاضل و فقیه کامل، در سال ١٢٩٤ق در اصفهان متولّد [شد]، و در اصفهان نزد ملاّمحمّدباقر فشارکی، شیخ محمّدتقی آقا نجفی، جهانگیرخان قشقایی، میرزا محمّدحسن نجفی، آخوند ملاّمحمّد کاشی، میرزا محمّد هاشم چهارسوقی و پدر دانشمندش سیّدعبداللّه شمس آبادی تحصیل نمود.
سپس به نجف اشرف مهاجرت نمود، و از محضر مرحوم آیت اللّه سیّدمحمّدکاظم یزدی بهره های علمی برد، و در فقه و اصول و فلسفه و حکمت، صاحب نظر گردید، و از استاد خود اجازه اجتهاد و روایت اخذ نمود، سپس به اصفهان
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٢٠٤؛ احقاق الحق، ج١٥، ص٣٣٩؛ تبیین کذب المفتری، ص٤٢٩؛ التّحبیر، ج٢، ص٢٨٩؛ تاریخ بغداد، ج١٠، ص١٤٣.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٩٠.
[٣] خورشید جی، ص٢٩٢.