اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٣٦ - آشوبى نطنزى
شیخ ابراهیم اصفهانی صنعانی
شیخ ابراهیم بن محمّد اصفهانی صنعانی، عالم فاضل و واعظ کامل، در بسیاری از علوم چون فقه، اصول، کلام، حدیث و ادبیّات صاحب نظر و متبحّر بوده، و در اصفهان مردم را موعظه می فرموده است. ازاصفهان به عین مهاجرت کرده، و در سال ١١٥٠ در عین ساکن شده، و همان جا وفات یافته است. مردم صنعا علاقه بسیار به او داشته، و در تشییع جنازه او عزاداری بسیار نمودند. قبرش در جنوب شهر صنعا زیارتگاه است. احمد بن حسین رکیعی مادّه تاریخ وفاتش را چنین سروده است:
هذا ضریح المواعظ المتّقی علاّمه العصر فصیح اللّسان
ناداه رضوان بتاریخه: «یا خلد ابراهیم اسنی الجنان»[١]
ابراهیم نجف آبادی
ابراهیم بن محمّد نجف آبادی اصفهانی، فاضل خطّاط نسخ نویس قرن سیزدهم هجری. از آثارش کتابت نسخه ای از الدّرر النّجفیّه که آن را در روز ٢٠ ذی حجّه سال ١٢٤٦ق به پایان رسانیده است. نسخه در کتابخانه دانشکده حقوق تهران موجود است.[٢]
ابراهیم دبیر قهفرّخی
ابراهیم فرهنگ قهفرخی متخلّص به «دبیر» فرزند میرزا محمّد، شاعرادیب در قهفرّخ زندگی می کرد. ابتدا به «فرهنگ» تخلّص می کرد، و سپس آن را به «دبیر» تغییر داد. او به زادگاه خود به زراعت مشغول بود.[٣]] در مطایبه و هزل، اشعاری سروده است، او در ١٩ آبان ١٣٦٠ش در اصفهان وفات یافت، و در تکیه شهدا واقع در تخت فولاد اصفهان مدفون شد].[٤]
[١] خلد برین یا تاریخ گویندگان اسلام، صص١٠٣ ١٠٥؛ اعیان الشّیعه، ج٥، ص٤٨٩؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٢١.
[٢] فهرست حقوق، ص٣٣٧.
[٣] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص١٩٤.
[٤] تخت فولاد سرزمین جاویدان، نسخه تایپی.