اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٩٣ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
عبّاس یزیدی فراگرفت، وی از عمر بن ایّوب سقطی روایت نموده، و ابوالحسن بن شاذان از او نقل حدیث می نماید. برزویه در سال ٣٥٤ق وفات یافت. غلام در اصطلاح علمای رجال و درایه به معنی شاگرد تربیت شده است[١].
[به احتمال زیاد، او همان احمد بن یعقوب اصفهانی از مشایخ روایت حسن بن احمد بن ابراهیم بن شاذان است].
احمد اصفهانی
ابوجعفر احمد بن یعقوب اصفهانی، از محدّثین شیعه اصفهان است. وی در نیمه اوّل قرن چهارم هجری می زیست. از احمد بن علی اصفهانی و ابوجعفر احمد بن علویّه اصفهانی روایت می کند. حسن بن احمد بن ابراهیم بن شاذان و احمد بن ابراهیم بن ابی رافع از او روایت می کنند.[٢]
شیخ احمد کرمانی
شیخ احمد بن محمّد یوسف کرمانی اصفهانی، از فضلاء و علماء و خدمت گزاران به علم و روحانیّت در قرن چهاردهم هجری. وی متصدّی و بانی چاپ و انتشار چندین کتاب دینی ازجمله حاشیه آخوند ملاّمحمّدکاظم و شرح نهج البلاغه میرزا محمّدباقر نوّاب لاهیجی، در سال ١٣١٧ق بوده است.
احمد اصفهانی
احمد بن یونس بن خُشنام اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری است.
[١] راهنمای دانشوران، ج١، ص٥٤؛ معجم الادباء، ج٥، ص١٥٢؛ الوافی بالوفیات، ج٨، ص٢٧٥؛ ریحانه الادب، ج١، ص٢٤٦؛ روضات الجنّات، ج١، ص٢١٢؛ نوابع الرّواه، ص٦٠؛ الکنی و الالقاب، ج٢، ص٧٧؛ اعیان الشّیعه، ج٦، ص٧١٥؛ لغت نامه دهخدا، ذیل «احمد»، ص١٣٨٦؛ فرهنگ بزرگان اسلام و ایران،، ص٨٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٠٧.
[٢] نوابغ الرّواه، ص٦٠؛ معجم رجال الحدیث، ج١٠، ص٢٣٠ و ج٢، ص١٥١؛ احقاق الحق، ج١٨، ص١١٢.