اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٥١ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
خاتون آبادی ها در تخت فولاد مدفون شد.[١]
میرمحمّداسماعیل بن میرمحمّدباقر بن علاءالدّین محمّد گلستانه، عالم فاضل، در اصفهان نزد جمعی از فضلاء، ازجمله ملاّمحمّداسماعیل مازندرانی خواجویی به تحصیل پرداخته است. وی نسخه ای از کتاب بشارت الشّیعه تألیف استادش خواجویی را در ٩ ذی قعده سال ١١٥٦ق کتابت نموده است. وی هم چنین دعای علقمه را به خطّ زیبای خود نوشته است.[٢]
اسماعیل ذهبی
ابوالفتوح اسماعیل بن بختمیر بن فتکین ذهبی اصفهانی از محدّثین قرن پنجم هجری است. سمعانی درباره او گوید: «کان شیخاً صالحاً مستوراً». تولّدش بعد از سال ٤٦٠ق بوده است. سمعانی از او یک حدیث نقل کرده است.[٣]
میرزا محمّداسماعیل منجّم
میرزا محمّداسماعیل بن میرزا بدیع الزّمان منجّم حسینی گنابادی از دانشمندان قرن سیزدهم هجری است. او همچون پدر به تحصیل نجوم و ریاضی پرداخت، و در آن علوم، مهارت کامل یافت. تصنیفات و تألیفات متعدّد از او باقی ماند. وی در سال ١٢٣٠ق در اصفهان وفات نمود، و جنازه در عتبات عالیات مدفون شد.[٤]
[١] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص١٠٤؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٢٦٧؛ زندگی نامه علاّمه مجلسی، ج١، ص٣٢٧؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١١٤.
[٢] الکواکب المنتشره، صص٦٥ ٦٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٨٠٦؛ زندگی نامه علاّمه مجلسی، ج١، ص٣٢١؛ الذّریعه، ج٣، ص١١٢.
[٣] التّحبیر، ج١، ص٨٦؛ تاریخ مدینه دمشق، ج٣٤، ص٢٤٣.
[٤] مکارم الآثار، ج٨، ص٢٩٩٦؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٣٣٤؛ چهل سال تاریخ ایران (الماثر و الآثار)، ج١، ص٢٥٥.