اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٠٠ - افريدون اصفهانى
افریدون اصفهانی
افریدون بن محمّد بن محمّد بن علی اصفهانی تاجر، از مردان نیکوکار در قرن هشتم هجری است. از آثارش بنای مدرسه ای است در دمشق که آن را به سال ٧٤٤ق بنا نموده، و خود در رجب سال ٧٤٩ وفات یافته است.[١]
میرافضل طباطبایی اردستانی*
میرافضل فرزند عبدالکریم طباطبایی اردستانی، شاعر ادیب فاضل از نوادگان میربلند، از سادات عالی قدر اردستان بوده که در قریه «اویخ» اردستان مدفون است، و خود او در اصفهان به تحصیل مشغول بوده، و گاهی شعر می سروده، از آن جمله است. این بیت:
فضای سینه ام از بس که بر نفس تنگ است میانه دل و جان از برای جا جنگ است[٢]
میرافضل تونی*
میرافضل حسینی تونی معروف به «افضل الحسینی» از نقّاشان معروف عهد صفویّه است. نقّاشی های او به سبک رضا عبّاسی [است]. شاید او از شاگردان رضا عبّاسی باشد.[٣]
اکبرخان تارزن*
اکبرخان تارزن، هنرمند موسیقی دان اصفهانی، در حدود سال ١٣٢٢ق در اصفهان متولّد شد. وی در نواختن تار، مهارت بسزایی داشت، و در فنّ خود خوش سلیقه بود.
نواهای چنان چالاک می زد که مرغ از شور، پر بر خاک می زد
وی قبل از سال ١٣٧٤ق بدرود حیات گفت.[٤]
[١] الدّرر الکامنه، ج١، ص٤١٨.
[٢] تذکره نصرآبادی، ج١، ص٢٧٩؛ تذکره روز روشن، ص٦٤.
[٣] دائره المعارف هنر، ص٣٣.
[٤] تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان)، ص٢٥٥.