اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٥٩ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
اسماعیل نایینی*
اسماعیل بن حسین نایینی، از فضلای قرن دهم هجری است. وی ظاهراً به تحصیل طب در اصفهان مشغول، و در مدرسه دیلمیّه اصفهان ساکن بوده است. وی در این مدرسه، کتاب های مختصر در طب، اثر چغمینی و فصول الایلاقیّه یا معالجات که از چغمینی است را در سال ٩٨٠ق کتابت نموده، و نسخه، در کتابخانه مجلس سنای سابق موجود بوده است.[١]
اسماعیل اشعری
اسماعیل بن حماد بن ابی سلیمان مسلم، فقیه اشعری، از محدّثین اصفهان است. جدّش مسلم از اهالی رستاق بُرخوار اصفهان بوده، و محمّد بن یحیی بن منده از او نام برده است. اسماعیل اشعری از ابی اسحاق سبیعی و سلیمان اعمش روایت می کند. مُعتَمِر بن سلیمان و خالد بن عبداللّه از او نقل حدیث می کنند.[٢]
اسماعیل کاشف اصفهانی
آقااسماعیل اصفهانی متخلّص به «کاشف» فرزند استاد حیدرعلی معمار اصفهانی و نواده استاد محمّدعلی معمار اصفهانی، شاعر ادیب هنرمند، در اصفهان ساکن، و در فنّ آجرتراشی، استاد بود، عاقبت آن شغل را ترک کرد.[٣]
در سرودن شعر، طبع روانی داشت. از تألیفات او [است]: ١. مثنوی تحفه العالم[٤] ٢. مثنوی ساقی نامه[٥] ٣. دیوان اشعار و بنابر آن چه از دیوان او مستفاد می شود، در سال ٩٩٩ متولّد [شده]، و تا سال ١٠٨٠ق در قید حیات بوده، و پس از این تاریخ، وفات یافته است.[٦]
[١] فهرست مجلس، ج٢، ص٥٧.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٢٠٦؛ طبقات المحدّثین، ج١، ص١٥٤.
[٣] تذکره نصرآبادی، ج١، صص٥١٠ ٥١١.
[٤] الذّریعه، ج١٩، ص١٣٦.
[٥] الذّریعه، ج١٩، ص١٩٩.
[٦] فهرست کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، ج١٠، ص١٧٩٦.