اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٩٤ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
در بغداد ساکن بوده، و از احمد بن یونس ضبّی روایت نموده است. عمر بن محمّد بن سری بن سهل از او نقل حدیث کرده است.[١]
احمد ضبّی
ابوالعبّاس احمد بن یونس ضبّی اصفهانی، از محدّثین قرن سوم هجری است. از اهالی کوفه بود، به اصفهان آمد، و در سال ٢٦٨ق در این شهر وفات یافت.
از یعلی بن عبید، محمّد بن عبید، یعقوب زهری، ابوالجوّاب و محمّد بن عبدالصّمد بن جابر روایت نموده است.[٢]
شیخ احمد اهتمام
شیخ احمد اهتمام رهنانی، عالم فاضل، ادیب محقّق در قریه رهنانِ ماربین اصفهان [که اکنون محلّه ای از محلاّت اصفهان است] متولّد شد، [و در اصفهان نزد جمعی از علماء بزرگوار، همچون آقاسیّدمحمّد نجف آبادی، سیّدعلی مجتهد نجف آبادی، حاج میرزا رضا کلباسی تحصیل نمود. در کنار آن، در مدارس جدید نیز تحصیل نمود. وی گاهی شعر نیز می سرود. تألیفاتی نیز داشت که از آن جمله است: ١. حاشیه بر اصول آیت اللّه نجفی ٢. رساله در قاعده لاضرر ٣. دوره فقه استدلالی در بیست و شش جلد ٤. رساله در منجزات مریض ٥. فلسفه احکام]. صاحب عنوان در ذی حجّه الحرام ١٣٨٧ق وفات یافت، و در تکیه زرگرها واقع در تخت فولاد مدفون شد. این بیت از او است:
مژده ای دل که شب هجر سر آمد به وصال یار بی پرده به کف ساغر می مالامال[٣]
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٢٣؛ تاریخ بغداد، ج٥، صص٢٢٤ و ٤٤.
[٢] میزان الاعتدال، ج٣، ص٩٤؛ ذکر اخبار اصفهان، ج١.
[٣] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٢٢٨؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٢٨؛ خمینی شهر، صص١٥٥ ١٥٧.