اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٢٣ - آشوبى نطنزى
در مدرسه والده شاه صفی در اصفهان ساکن بوده، و از راه کتابت، امرار معاش می کرده است. مردی بوده در نهایت صلاح و در کمال فلاح. در حدود سال ١٠٨٣ق تدریس در مشهد مقدّس به او تفویض شد، و او به آن جا رفت.
وی نخستین جزء کتاب مبسوط شیخ طوسی را در ٢٥ رجب ١٠٥٤ق کتابت نموده که به شماره ١٨٨٧ در کتابخانه ملّی ملک در تهران وجود دارد. هم چنین در بین سال های ١٠٥٤ تا ١٠٦٦ق چند برگ از یک جنگ را با مطالب متنوّع ازجمله حدیث تزویج حضرت زهرا سلام اللّه علیها را کتابت نموده است. این مجموعه به شماره ١٤٥١ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی در قم موجود است.[١]
ابراهیم اصفهانی
ابراهیم بن قتیبه اصفهانی، از راویان و محدّثان شیعه در قرن سوم هجری است. شیخ طوسی و نجاشی در کتاب خود از او نام برده اند، و ابن شهر آشوب در معالم العلماء نوشته است: وی کتابی دارد. احمد بن محمّد بن خالد برقی از او حدیث نقل می کند.[٢]
ابراهیم اسدی کاشانی
ابراهیم بن قرّه اسدی قاسانی (کاشانی) معروف به «اصم» از محدّثین قرن دوم و سوم هجری است. از مصاحبان ثوری بوده، و از گفتار او کتابی تصنیف نموده (جامع)، و نزد او قرائت نموده است.
ابراهیم بن ایّوب
محمّد بن حمید و ابوحجر عمرو بن رافع از او روایت می کنند. وی در سال ٢١٠ق
[١] تذکره نصرآبادی، ج٢، ص٧٦٢؛ فهرست ملک، ص٦٣١؛ فهرست مرعشی، ج٤، ص٢٣٩.
[٢] اعیان الشّیعه، ج٥، ص٣٢١؛ منهج المقال، ص٢٥؛ الذّریعه، ج٦، ص٣٠٥، معالم العلماء، ص٥؛ مجمع الرّجال، ج١، ص٦٢؛ فهرست، شیخ طوسی، صص١٥ ١٦؛ نقد الرّجال، ص١٢؛ تاریخ تشیّع اصفهان، صص١٩٧ ١٩٨؛ دائره المعارف تشیّع، ج١، ص٢٧٧؛ تهذیب المقال، ج١، ص٣٢٥.