اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٠١ - آشوبى نطنزى
ابن ماشاذه، عبداللّه
عبد اللّه بن علیّ بن ماشاذه، از محدّثین اصفهان است. مافرّوخی او را از متقدّمین فضلای اصفهان می نویسد.[١]
ابن ماشاذه، علی
ابوالحسن علیّ بن محمّد (معروف به ماشاذه) بن احمد بن میله بن حرّه اصفهانی معروف به «ابن ماشاذه»، از فقهاء و متصوّفه اواخر قرن چهارم هجری است. از محمّد بن محمّد بن یونس ابهری، ابی عمرو بن حکیم، مصاحبی و اُسواری روایت نموده است. وی در روز عید فطر چهارشنبه، سال ٤١٤ق در اصفهان وفات یافت. مافرّوخی در کتاب خود به نام او علیّ بن ماشاذه اشاره کرده است.[٢]
ابن ماشاذه، عمر
ابومحمّد عمر ماشاذه عبّاسی هاشمی اصفهانی بن محمّد بن اسماعیل بن عبدالمؤمن ابی منصور ماشاذه از ادباء و عرفای قرن هشتم هجری است. او در خانقاه حسینیّه اشرف یزد ساکن بوده، و در ٢٨ ذی حجّه ٧٤٠ق از کتابت غرایب القرآن فراغت یافته است. این نسخه در کتابخانه مجلس سنای سابق موجود بوده است.[٣]
ابن ماشاذه، کمال
تقی الدّین کمال بن قطب الدّین اصفهانی ماشاذه عبّاسی، از فضلاء و دانشمندان قرن نهم هجری بوده است.
وی در شنبه ٤ رمضان ٨٤٢ در شهر «شویم» کرمان، نسخه ای از کتاب شرح الموجز در طب را به خطّ نسخ کتابت نموده است. این نسخه به شماره ٣٣٣٤ در کتابخانه آیت اللّه
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٣٠.
[٢] محاسن اصفهان، ص٢٩؛ ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص٢٤؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٣٠.
[٣] فهرست مجلس سنا، ج٢١، ص٢٥٦.