اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٥٧ - آشوبى نطنزى
مهاجرت نموده، و تحصیلات خود را تکمیل نموده، و پس از نائل شدن به اجتهاد، به اصفهان معاودت کرده، و به انجام وظایف شرعی مبادرت ورزیده است. سال ها امام جماعت مسجد درکوشک بوده، و در بین خاص و عام، محبوبیّت داشت. در اوائل مشروطه که در انجمن ولایتی، علمای بزرگ، امثال آقانجفی و دیگران گردآمده بودند، منطوقات ایشان، الحق مورد تحسین همگان می شد. مشارٌالیه در صبح جمعه ١٨ ذی قعده ١٣٤٨ق یک هفته پس از فوت عالم بزرگوار میرزا احمد مدرّس وفات نمود، و در تکیه ای مخصوص در تخت فولاد مدفون گردید، و بقعه ای بر مزار او بنا شد.
میرزا حسن خان جابری در باب سال وفات او و میرزا احمد سروده است:
از مقام قاب قوسینی یکی آمد بگفت: «بود در معراج احمد بوالحسن یار و رفیق»[١]
ابوالحسن ریزی لنجانی
ابوالحسن بن علی ریزی لنجانی، از نویسندگان کتب و خطّاطان در قرن سیزدهم بود، از آثار او است: کتاب حدوث العالم تألیف محمّدنعیم طالقانی، که آن را به خطّ نسخ در آخر ماه رجب ١٣٦٣ق نوشته، نسخه به شماره ٢٠٢٣ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی در قم موجود است.[٢] هم چنین صاحب عنوان در هفتم رجب ١٢٦٢ مجموعه ای از چهار رساله در فلسفه و کلام را به خطّ نسخ نوشته که به شماره ١٩٩٩ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی در قم موجود است.[٣]
سیّدابوالحسن موسوی بیدآبادی
سیّدابوالحسن موسوی بن حاج سیّدمحمّدعلیّ بن حاج سیّدمحمّدباقر حجّت الاسلام شفتی بیدآبادی، عالم فاضل محقّق، در سال ١٣٢٠ق وفات یافت، و در مقبره جدّ
[١] رجال اصفهان یا تذکره القبور، صص٨١ ٨٢؛ تاریخ اصفهان، جابری، ص٢٩٠؛ تاریخ اصفهان و ری، ص٣٢٧؛ نقباءالبشر، ص٤٠؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٨٥؛ زندگی نامه علاّمه مجلسی، ج١، ص٣٨٦؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٨١.
[٢] فهرست مرعشی، ج٦، ص٢٧.
[٣] فهرست مرعشی، ج٥، ص٣٧١.