اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٥ - آشوبى نطنزى
خود، بر شافعیان اصفهان ریاست داشت. کمال الدّین اسماعیل در قصاید خود به مدح او پرداخته است[١]، خود عضدالدّین خجندی شعر نیز می گفته است.
آل خجند علاءالدّین ثابت*
ابوسعد علاءالدّین ثابت بن محمّد بن احمد بن ثابت خجندی، از محدّثان و خطبای خاندان خجندی اصفهان است.[٢] در سال ٥٤٨ق در اصفهان متولّد شده حدیث را از محمّد بن محمّد بن ابی بکر شحام فراگرفت. او سال ها در اصفهان ساکن بود، تا این که در سال ٦٣٣ق مغولان به اصفهان حمله کردند، و او به شیراز گریخت، [و در] آن جا ساکن شد، و همان جا در سال ٦٣٧ق وفات یافت، و در مقبره مصلّی دفن شد[٣].
آل خجند شهاب الدّین*
شهاب الدّین خجندی، از علماء و فقهای آل خجند بوده، و ریاست شافعیان اصفهان به او منتهی شده است. در زمان او درگیری شافعیان و حنفیان اصفهان بالا گرفت، و این زمان مقارن بوده است با حمله مغولان به ایران. شافعیان به ریاست شهاب الدّین خجندی مغولان را به اصفهان راه دادند تا حنفیان را قتل عام کنند؛ امّا مغولان پس از ورود به شهر، شافعیان و حنفیان، و سپس همه مردم را قتل عام کردند، و شهاب الدّین هم در این قتل عام در سال ٦٣٣ق مقتول شد. کمال الدّین اسماعیل در قصاید خود او را مدح گفته است.[٤]
آل خجند صدرالدّین عبداللطیف
[صدرالدّین عبداللطیف بن محمّد بن ثابت خجندی، از رؤسای شافعیان اصفهان در قرن ششم هجری در اصفهان منصب قضاوت یافته، و از محدّثان و فقهای معروف بوده،
[١] دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج١، ص٦٩٧؛ دانشنامه ادب فارسی در آسیای مرکزی، ص١٨.
[٢] تخلیص مجمع الآداب، ج٤ قسمت دوم، ص١٠١١.
[٣] دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج١، ص٦٩٧.
[٤] دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج١، ص٦٩٧؛ دانشنامه ادب فارسی در آسیای مرکزی، ص١٨.