اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٠٣ - آشوبى نطنزى
طیّ این وقف نامه در سال ٣١٦ق به داماد و نوادگان خود سپرده است.
ابوعلی در زمان خود به تعمیر مسجد جامع عتیق اصفهان پرداخته، و آن را وسعت داده است. وی سرانجام در سال ٣٢١ق وفات یافت. حافظ ابونُعیم در کتاب خود می نویسد: از اسحاق بن جمیل و طبقه او استماع حدیث نمود؛ ولی تا زنده بود، حدیثی روایت نکرد.[١]
ابوعلی خطیر اصفهانی
ابوعلی خطیر اصفهانی، از دولتمردان قرن چهارم هجری است. پس از وفات صاحب بن عبّاد در سال ٣٨٥ق فخرالدّوله وزارت را به ده هزار دینار به او فروخت، و دست او را در امر ملک بازگذاشت.
آورده اند که روزی عضدالدّوله از ابوعلی خطیر آزرده شد، و رسولی را به نزدیک او فرستاد، و شمشیر برهنه بدو داد، و گفت: «این را ببر، و در پیش او بند، و هیچ نگوی». آن رسول بیامد، و چنان کرد. چون تیغ نهاد، و چیزی نگفت، وزیر، قلمی سوی وی انداخت، و گفت: «جواب تو این است»، و بعد از آن، روی به کار عضدالدّوله آورد، و سپاه را بر وی بیرون آورد تا وی را دربند کردند، و پسر را به جای او نشاندند.[٢]
ابوعلی سبط الوزراء
ابوعلی سبط الوزراء از ادبای اصفهان است.
مافرّوخی از او به عنوان یکی از دانشمندان متقدّم در صرف و نحو و لغت و انشاء یاد کرده است.[٣]
ابوعلی صحّاف
ابوعلی صحّاف، از محدّثین اصفهان است، و احمد بن محمّد بن اشته مدینی از او
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٣٣؛ محاسن اصفهان، ص١١ شرح روضات الجنّات، ج١، صص٣٠ ٣١؛ تاریخ ا صفهان، جابری، صص١١٠ و ١٩٣ ١٩٤؛ آتشکده اردستان، ج١، صص١٧٠ ١٧٣.
[٢] آثار الوزراء، ص٢٠٢.
[٣] محاسن اصفهان، ص٣٢.